George Dimitroulis , Benjamin Gupta, Ian Wilson, Christopher Hart

Full text links: https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/35119553/

De atrofische tandeloze processus alveolaris. Een voorlopige studie naar een nieuwe generatie subperiostale implantaten

1. Wetenschappelijke referentie

• Titel van de studie: De atrofische tandeloze processus alveolaris. Een voorlopige studie naar een nieuwe generatie subperiostale implantaten
• Auteurs: George Dimitroulis, Benjamin Gupta, Ian Wilson, Christopher Hart
• Wetenschappelijk tijdschrift: Niet vermeld in de verstrekte informatie.
• Jaar van publicatie: 2022
• DOI: 10.1007/s10006-022-01044-3

2. Wetenschappelijke achtergrond

De implantologische behandeling van patiënten met een ernstig geatrofieerde tandeloze kaak behoort tot de meest complexe uitdagingen binnen de orale implantologie en de mond-, kaak- en aangezichtschirurgie. Wanneer het resterende botvolume onvoldoende is voor de plaatsing van conventionele endossale implantaten, zijn vaak uitgebreide botopbouwprocedures noodzakelijk. Tegelijkertijd hebben digitale behandelplanning, CAD/CAM-technologie en metaal-3D-printing nieuwe mogelijkheden gecreëerd voor volledig patiëntspecifieke implantaatoplossingen.

Deze studie richt zich op een nieuwe generatie subperiostale implantaten die volledig op maat worden ontworpen en vervaardigd. Het doel van deze benadering is om patiënten met ernstige kaakatrofie een implantaatgedragen vaste restauratie te bieden zonder dat voorafgaand uitgebreide botaugmentatie noodzakelijk is.

3. Doel van de studie

Het primaire doel van deze studie was het evalueren van de eerste klinische resultaten van een nieuw systeem van volledig gepersonaliseerde subperiostale implantaten, ontworpen met behulp van CAD/CAM-technologie en vervaardigd via metaal-3D-printing. De auteurs wilden onderzoeken of deze techniek een haalbaar alternatief kan vormen voor de behandeling van patiënten met ernstig geatrofieerde tandeloze kaken die anders bottransplantatie of botaugmentatie zouden vereisen voorafgaand aan conventionele implantaattherapie.

4. Methodologie

Deze publicatie betreft een cohort-casusreeks.

Gedurende een periode van vier jaar werden in totaal 21 patiëntspecifieke subperiostale implantaten geplaatst. De implantaten werden digitaal ontworpen met behulp van CAD/CAM-technologie en vervolgens vervaardigd via metaal-3D-printing.

De beschikbare informatie vermeldt geen exact aantal behandelde patiënten, geen inclusie- of exclusiecriteria, geen gedetailleerd follow-upprotocol en geen specifieke definitie van de gehanteerde succescriteria. Ook statistische analysemethoden worden niet beschreven.

5. Belangrijkste resultaten

Van de 21 geplaatste implantaatsystemen werden 14 behandelingen aanvankelijk als succesvol beoordeeld, overeenkomend met een succespercentage van 66,7%. In zeven gevallen traden complicaties op. Deze bestonden uit vijf blootstellingen van het metalen implantaatframe, één geval van mobiliteit van het implantaat en één mislukking die volgens de auteurs niet aan het implantaat zelf kon worden toegeschreven.

Vier van deze zeven gecompliceerde gevallen konden vervolgens succesvol worden behandeld. Hierdoor steeg het totale klinische succespercentage tot 85,7%, overeenkomend met 18 succesvolle behandelingen van de 21 geplaatste implantaten.

Volgens de auteurs kunnen volledig gepersonaliseerde subperiostale implantaten een behandeloptie vormen voor zorgvuldig geselecteerde patiënten met ernstige atrofie van de kaak.

6. Klinische interpretatie

Deze studie levert voorlopige klinische gegevens over de toepassing van patiëntspecifieke subperiostale implantaten die volledig digitaal worden ontworpen en geproduceerd. De belangrijkste meerwaarde van deze techniek ligt in de mogelijkheid om patiënten met een ernstig tekort aan beschikbaar kaakbot toch een vaste implantaatgedragen rehabilitatie aan te bieden zonder noodzakelijkerwijs uitgebreide botreconstructies uit te voeren.

De gerapporteerde complicaties tonen echter aan dat biologische en technische uitdagingen blijven bestaan. Vooral de blootstelling van het metalen implantaatframe vraagt aandacht bij de chirurgische planning en de postoperatieve opvolging. Tegelijkertijd laat de succesvolle behandeling van meerdere complicaties zien dat dergelijke problemen niet automatisch leiden tot definitief implantaatverlies.

Vanuit klinisch oogpunt dienen de resultaten voorzichtig te worden geïnterpreteerd. Door het ontbreken van een controlegroep kan geen vergelijking worden gemaakt met conventionele implantaatbehandelingen of andere reconstructieve technieken. De studie moet daarom worden beschouwd als een eerste klinische evaluatie die aanleiding geeft tot verder onderzoek met grotere patiëntengroepen en langere follow-up.

7. Klinische toepassingen

Op basis van de beschikbare gegevens kan deze techniek relevant zijn voor onder andere:

• volledig tandeloze patiënten met ernstige atrofie van de boven- of onderkaak;
• situaties waarin conventionele implantaten voorafgaande botaugmentatie zouden vereisen;
• digitaal geplande implantologische rehabilitaties met behulp van CAD/CAM-technologie;
• patiëntspecifieke implantaatgedragen prothetische reconstructies.

De auteurs geven daarnaast aan dat onmiddellijke plaatsing van een prothetische voorziening tijdens de implantatie mogelijk kan zijn. Andere klinische indicaties worden in de beschikbare informatie niet beschreven.

8. Bewijsniveau, beperkingen en transparantie

Deze publicatie betreft een cohort-casusreeks en vertegenwoordigt daarom een relatief beperkt niveau van klinisch bewijs in vergelijking met gerandomiseerde klinische onderzoeken of systematische reviews.

De resultaten zijn gebaseerd op een beperkte klinische ervaring met 21 implantaatsystemen. Een controlegroep ontbreekt en het beschikbare abstract bevat geen gedetailleerde informatie over de evaluatiemethoden, follow-up of statistische analyse.

In de verstrekte gegevens worden geen belangenconflicten, financieringsbronnen of relaties tussen de auteurs en implantaatfabrikanten vermeld.

De gepresenteerde resultaten moeten daarom worden beschouwd als voorlopige klinische bevindingen die verdere bevestiging vereisen in methodologisch sterkere studies.

9. Belangrijkste punten van de studie

• Studietype: Cohort-casusreeks.
• Bewijsniveau: Laag tot matig.
• Studiepopulatie: Niet vermeld in de verstrekte informatie.
• Aantal implantaten: 21 gepersonaliseerde subperiostale implantaten.
• Klinische periode: Vier jaar.
• Primaire uitkomstmaat: Klinisch succes van patiëntspecifieke subperiostale implantaten.
• Belangrijkste resultaat: Totale succesgraad van 85,7% na succesvolle behandeling van meerdere complicaties.
• Wetenschappelijke conclusie: Gepersonaliseerde subperiostale implantaten kunnen een potentiële behandeloptie vormen voor geselecteerde patiënten met ernstige kaakatrofie.
• Belangrijkste beperkingen: Kleine casusreeks, geen controlegroep en beperkte methodologische informatie in het beschikbare abstract.

10. Wetenschappelijke betekenis

Deze studie draagt bij aan de groeiende wetenschappelijke belangstelling voor digitaal ontworpen, patiëntspecifieke implantaatoplossingen binnen de orale implantologie. Door CAD/CAM-planning te combineren met metaal-3D-printing wordt een innovatieve benadering gepresenteerd voor de behandeling van complexe gevallen met ernstige botatrofie.

Hoewel het bewijs voorlopig blijft, biedt deze publicatie waardevolle eerste klinische ervaring met een techniek die het therapeutische arsenaal voor geselecteerde patiënten mogelijk kan uitbreiden. Daarnaast beschrijft de studie zowel de behaalde successen als de opgetreden complicaties, waardoor een evenwichtig beeld ontstaat van de klinische toepasbaarheid.

Deze resultaten vormen een basis voor toekomstige prospectieve onderzoeken waarin de veiligheid, duurzaamheid en voorspelbaarheid van deze gepersonaliseerde implantaattechnologie verder kunnen worden geëvalueerd.

11. Redactionele conclusie

Deze voorlopige studie presenteert de eerste klinische ervaringen met een nieuwe generatie volledig gepersonaliseerde subperiostale implantaten die worden vervaardigd via CAD/CAM-technologie en metaal-3D-printing. De resultaten wijzen erop dat deze techniek een aanvullende behandelmogelijkheid kan bieden voor geselecteerde patiënten met ernstige tandeloze kaakatrofie. Vanwege het beperkte bewijsniveau dienen de bevindingen echter met de nodige voorzichtigheid te worden geïnterpreteerd. Verdere prospectieve klinische studies zijn noodzakelijk om de langetermijnresultaten en de klinische betrouwbaarheid van deze behandeling te bevestigen.