George Dimitroulis , Benjamin Gupta, Ian Wilson, Christopher Hart

Full text links: https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/35119553/

Zanikowy bezzębny wyrostek zębodołowy. Badanie wstępne nad nową generacją implantów podokostnowych

1. Dane bibliograficzne

• Tytuł badania: Zanikowy bezzębny wyrostek zębodołowy. Badanie wstępne nad nową generacją implantów podokostnowych
• Autorzy: George Dimitroulis, Benjamin Gupta, Ian Wilson, Christopher Hart
• Czasopismo naukowe: Nie podano w udostępnionych materiałach.
• Rok publikacji: 2022
• DOI: 10.1007/s10006-022-01044-3

2. Tło naukowe

Leczenie implantologiczne pacjentów z zaawansowanym zanikiem bezzębnych szczęk i żuchwy pozostaje jednym z największych wyzwań współczesnej implantologii stomatologicznej oraz chirurgii jamy ustnej. Ograniczona ilość dostępnej kości często uniemożliwia zastosowanie klasycznych implantów śródkostnych bez wcześniejszej odbudowy podłoża kostnego. Rozwój technologii cyfrowych, projektowania CAD/CAM oraz druku 3D z metalu stworzył jednak możliwość opracowania indywidualnie dopasowanych implantów przeznaczonych dla pacjentów z rozległą atrofią kostną.

Badanie dotyczy nowej generacji implantów podokostnowych projektowanych na podstawie anatomii konkretnego pacjenta. Celem tego rozwiązania jest umożliwienie wykonania stałej rehabilitacji protetycznej w przypadkach znacznego zaniku kości, przy jednoczesnym ograniczeniu konieczności wykonywania zabiegów augmentacji kostnej.

3. Cel badania

Głównym celem badania była ocena wstępnych wyników klinicznych nowego systemu indywidualnie projektowanych implantów podokostnowych, opracowywanych z wykorzystaniem technologii CAD/CAM oraz wytwarzanych metodą metalowego druku 3D. Autorzy chcieli określić, czy takie rozwiązanie może stanowić alternatywę dla rehabilitacji implantoprotetycznej pacjentów z ciężkim zanikiem kości szczęk, którzy w przypadku leczenia konwencjonalnego wymagają wcześniejszej augmentacji kostnej.

4. Metodologia

Publikacja przedstawia serię przypadków w badaniu kohortowym.

W okresie czterech lat wszczepiono 21 indywidualnie zaprojektowanych implantów podokostnowych. Każdy implant został opracowany cyfrowo z wykorzystaniem technologii CAD/CAM, a następnie wykonany metodą addytywnego druku 3D z metalu.

Udostępnione informacje nie zawierają danych dotyczących dokładnej liczby pacjentów, kryteriów kwalifikacji, schematu obserwacji pooperacyjnej, definicji powodzenia leczenia ani metod analizy statystycznej.

5. Najważniejsze wyniki

Autorzy odnotowali początkowe powodzenie leczenia w 14 spośród 21 przypadków, co odpowiada wskaźnikowi skuteczności wynoszącemu 66,7%. W siedmiu przypadkach wystąpiły powikłania. Obejmowały one pięć przypadków ekspozycji metalowej konstrukcji implantu, jeden przypadek ruchomości implantu oraz jedno niepowodzenie związane z przyczynami niezależnymi od samego urządzenia.

Cztery z siedmiu przypadków powikłań udało się skutecznie leczyć, dzięki czemu całkowity odsetek powodzenia wzrósł do 85,7%, co odpowiada 18 skutecznym leczeniom spośród 21 implantacji.

Na podstawie uzyskanych wyników autorzy sugerują, że indywidualnie wykonywane implanty podokostnowe mogą stanowić alternatywną metodę leczenia wybranych pacjentów z zaawansowaną atrofią bezzębnych szczęk.

6. Analiza kliniczna

Badanie dostarcza wstępnych danych klinicznych dotyczących wykorzystania indywidualnie projektowanych implantów podokostnowych wykonywanych w cyfrowym procesie CAD/CAM z zastosowaniem druku 3D. Najważniejszym aspektem tej koncepcji jest możliwość leczenia pacjentów z bardzo ograniczoną ilością kości bez konieczności przeprowadzania rozległych zabiegów rekonstrukcyjnych przed rehabilitacją implantologiczną.

Opisane powikłania wskazują jednak, że metoda wiąże się z określonym ryzykiem klinicznym. Szczególną uwagę zwraca ekspozycja metalowej konstrukcji implantu, która podkreśla znaczenie właściwego planowania chirurgicznego oraz starannej kontroli pooperacyjnej. Jednocześnie skuteczne opanowanie części powikłań pokazuje, że ich wystąpienie nie musi oznaczać definitywnego niepowodzenia leczenia.

Ze względu na charakter badania uzyskanych wyników nie należy interpretować jako dowodu przewagi tej metody nad innymi technikami implantologicznymi. Publikacja przedstawia przede wszystkim pierwsze doświadczenia kliniczne, które wymagają potwierdzenia w badaniach o wyższym poziomie wiarygodności metodologicznej.

7. Zastosowanie kliniczne

Na podstawie dostępnych informacji opisywana technologia może znaleźć zastosowanie przede wszystkim w następujących sytuacjach:

• pacjenci całkowicie bezzębni z zaawansowanym zanikiem szczęki lub żuchwy;
• przypadki wymagające augmentacji kości przed zastosowaniem klasycznych implantów śródkostnych;
• rehabilitacja implantoprotetyczna planowana z wykorzystaniem technologii CAD/CAM;
• indywidualnie projektowane rekonstrukcje protetyczne oparte na implantach.

Autorzy wskazują również możliwość natychmiastowego osadzenia uzupełnienia protetycznego podczas zabiegu implantacji. Innych wskazań klinicznych nie opisano w udostępnionych materiałach.

8. Poziom wiarygodności, ograniczenia i przejrzystość

Publikacja stanowi serię przypadków w badaniu kohortowym, co odpowiada stosunkowo niskiemu poziomowi wiarygodności dowodów naukowych w porównaniu z randomizowanymi badaniami klinicznymi lub przeglądami systematycznymi.

Doświadczenie kliniczne obejmuje niewielką liczbę implantów i nie zawiera grupy kontrolnej. Dostępny abstrakt nie przedstawia szczegółowych informacji dotyczących obserwacji pooperacyjnej, metod oceny wyników ani analizy statystycznej.

W przekazanych materiałach nie zamieszczono informacji dotyczących konfliktów interesów ani powiązań autorów z producentami implantów.

Wyniki należy zatem traktować jako wstępne obserwacje wymagające dalszego potwierdzenia w bardziej rozbudowanych badaniach klinicznych.

9. Kluczowe informacje o badaniu

• Rodzaj badania: Seria przypadków w badaniu kohortowym.
• Poziom dowodów: Niski do umiarkowanego.
• Badana populacja: Nie podano w udostępnionych materiałach.
• Liczba implantów: 21 indywidualnie wykonanych implantów podokostnowych.
• Okres kliniczny: Cztery lata.
• Główny oceniany parametr: Kliniczne powodzenie implantów podokostnowych.
• Najważniejszy wynik: Całkowity wskaźnik powodzenia wynoszący 85,7% po skutecznym leczeniu części powikłań.
• Wniosek naukowy: Indywidualnie projektowane implanty podokostnowe mogą stanowić alternatywę terapeutyczną u wybranych pacjentów z zaawansowanym zanikiem kości.
• Główne ograniczenia: Mała seria przypadków, brak grupy kontrolnej oraz ograniczone informacje metodologiczne w dostępnym abstrakcie.

10. Znaczenie naukowe

Badanie stanowi istotny wkład w rozwój wiedzy dotyczącej indywidualnie projektowanych implantów podokostnowych wykonywanych z wykorzystaniem nowoczesnych technologii cyfrowych. Połączenie planowania CAD/CAM z metalowym drukiem 3D pokazuje możliwości personalizacji leczenia implantologicznego u pacjentów z rozległym zanikiem kości.

Chociaż poziom dowodów pozostaje ograniczony, publikacja dostarcza pierwszych danych klinicznych dotyczących praktycznej wykonalności tej koncepcji oraz przedstawia zarówno uzyskane powodzenie leczenia, jak i występujące powikłania. Dzięki temu stanowi wartościowy punkt wyjścia dla kolejnych badań.

Przyszłe badania prospektywne powinny zweryfikować długoterminową skuteczność, bezpieczeństwo oraz przewidywalność kliniczną tej metody leczenia.

11. Wnioski redakcyjne

Przedstawione badanie opisuje pierwsze doświadczenia kliniczne związane z nową generacją indywidualnie projektowanych implantów podokostnowych wykonywanych z wykorzystaniem technologii CAD/CAM i metalowego druku 3D. Uzyskane wyniki sugerują, że rozwiązanie to może poszerzyć możliwości rehabilitacji implantologicznej u wybranych pacjentów z ciężką atrofią bezzębnych szczęk. Ze względu na ograniczony poziom dowodów przedstawione obserwacje wymagają jednak potwierdzenia w większych, prospektywnych badaniach klinicznych.