Bibliografie
Veertig jaar ervaring met prothesen op subperiostale implantaten bij 41 edentate patiënten
- 18 januari 1996
- Geplaatst door: anjaform
- Categorie: Historische Studies over Subperiostale Implantaten
R. L. Bodine, R. T. Yanase, A. Bodine
Full text link: https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/8850449/
Veertig jaar ervaring met prothesen op subperiostale implantaten bij 41 edentate patiënten
1. Wetenschappelijke referentie
- Titel van de studie: Forty years of experience with subperiosteal implant dentures in 41 edentulous patients
- Auteurs: L. Bodine, R. T. Yanase, A. Bodine
- Wetenschappelijk tijdschrift: Niet vermeld in de verstrekte gegevens.
- Publicatiejaar: 1996
- PMID: 8850449
- DOI:1016/S0022-3913(96)90414-X
2. Wetenschappelijke achtergrond
Deze studie beschrijft een uitzonderlijk langdurige klinische ervaring met mandibulaire subperiostale implantaten die werden gebruikt voor de ondersteuning en retentie van volledige gebitsprothesen bij edentate patiënten. De onderzochte rehabilitaties werden tussen 1952 en 1971 uitgevoerd, terwijl de patiënten tot en met 1992 werden gevolgd.
De wetenschappelijke relevantie van deze publicatie ligt vooral in de lange observatieperiode. Bij de beoordeling van een implantaatgedragen prothetische rehabilitatie is niet alleen het functioneren kort na de behandeling van belang, maar ook de vraag in hoeverre de voorziening gedurende vele jaren functioneel kan blijven.
De studie richt zich specifiek op volledige mandibulaire edentatie. De auteurs wijzen daarnaast op de mogelijke betekenis van subperiostale implantaten bij geselecteerde patiënten met een geresorbeerde mandibula. Daarmee biedt het onderzoek historische langetermijngegevens over een specifieke vorm van implantaatgedragen prothetische rehabilitatie.
3. Doel van de studie
Het doel van de studie was het evalueren van het langetermijnverloop van volledige mandibulaire prothesen die door subperiostale implantaten werden ondersteund en geretineerd.
De onderzoekers beoordeelden de functionele status van de implantaten gedurende een follow-up die bij sommige patiënten meerdere decennia besloeg. Daarbij werd ook gekeken naar het tijdstip waarop implantaten hun functie verloren. Daarnaast biedt de studie informatie over verschillen in prestaties tussen eerder toegepaste implantaten en implantaten die later binnen de klinische ervaring werden ontwikkeld.
4. Methodologie
De klinische serie omvatte 41 patiënten die opeenvolgend werden behandeld met volledige mandibulaire prothesen, ondersteund en geretineerd door subperiostale implantaten. De implantaten werden geplaatst tussen 1952 en 1971 en de patiënten werden gevolgd tot 1992.
Voor de evaluatie werden de implantaten in drie categorieën ingedeeld: implantaten die niet langer functioneel waren, implantaten die nog functioneerden en implantaten waarvan de functionele observatie voortijdig eindigde door overlijden van de patiënt of door een andere oorzaak die geen verband hield met de toestand van het implantaat.
Volgens het abstract werden de onderzochte variabelen en de follow-upmethoden in de oorspronkelijke publicatie beschreven. Deze details zijn echter niet opgenomen in de beschikbare informatie.
Een controlegroep of directe vergelijking met een alternatieve behandeling wordt niet vermeld.
5. Belangrijkste resultaten
Van de 41 beoordeelde implantaten werden 14 implantaten (34%) als niet-functioneel geclassificeerd. Negen implantaten (22%) functioneerden nog, terwijl bij 18 implantaten (44%) de observatie werd beëindigd door overlijden van de patiënt of vanwege een andere oorzaak die niet gerelateerd was aan de toestand van het implantaat.
Ook het tijdstip van de geregistreerde mislukkingen is relevant. Na 5 jaar was bij 5% van de implantaten sprake van falen, na 10 jaar bij 22% en na 20 jaar bij 34%. Binnen deze klinische serie werden na 20 jaar geen verdere mislukkingen geregistreerd.
Negen implantaten functioneerden nog 21 tot 36 jaar na plaatsing. Vijf daarvan waren meer dan 30 jaar functioneel.
De auteurs rapporteerden bovendien dat de implantaten die in een later stadium werden ontwikkeld duidelijk betere resultaten lieten zien dan de eerder toegepaste implantaten.
6. Klinische analyse
De belangrijkste klinische waarde van deze studie is de uitzonderlijk lange observatieperiode. De resultaten laten zien dat mandibulaire subperiostale implantaten bij een deel van de behandelde patiënten gedurende meerdere decennia functioneel konden blijven. Vooral de vijf implantaten die langer dan 30 jaar functioneerden, vormen een opvallende bevinding binnen deze patiëntengroep.
Voor een correcte interpretatie is echter niet alleen het uiteindelijke percentage niet-functionele implantaten van belang. Ook de timing van het falen verdient aandacht. In deze serie traden de geregistreerde mislukkingen binnen de eerste 20 jaar op en werden daarna geen nieuwe mislukkingen gemeld. Dit betekent niet dat een implantaat dat na 20 jaar nog functioneert automatisch een blijvend gunstige prognose heeft. De bevinding is beperkt tot de waarnemingen binnen deze specifieke klinische serie.
Daarnaast is het verschil tussen vroegere en later ontwikkelde implantaten relevant. Volgens de auteurs presteerden de latere implantaten duidelijk beter. Dit suggereert dat de technische ontwikkeling van de implantaten gedurende de lange behandelperiode invloed kan hebben gehad op de resultaten. Uit het beschikbare abstract kan echter niet worden vastgesteld welke specifieke veranderingen verantwoordelijk waren voor deze verbetering.
De auteurs beschouwen mandibulaire subperiostale implantaten als een mogelijke optie voor geselecteerde patiënten, met name bij een geresorbeerde mandibula. Gezien het observationele en niet-vergelijkende karakter van de studie kan hieruit geen therapeutische superioriteit ten opzichte van andere behandelingen worden afgeleid.
7. Klinische toepassingen
De bevindingen hebben specifiek betrekking op de prothetische rehabilitatie van patiënten met een volledig edentate mandibula door middel van een volledige prothese die wordt ondersteund en geretineerd door een subperiostaal implantaat.
De klinische situatie die door de auteurs nadrukkelijk wordt genoemd, is de geresorbeerde mandibula. Op basis van hun langetermijnervaring stellen zij dat mandibulaire subperiostale implantaten bij zorgvuldig geselecteerde patiënten met deze anatomische situatie kunnen worden overwogen.
De beschikbare gegevens laten echter geen vergelijking toe met enossale implantaten, bottransplantaties of andere reconstructieve behandelmethoden. Evenmin bevat het abstract informatie over digitale implantaatplanning, geleide chirurgie of CAD/CAM-workflows.
De klinische toepasbaarheid van de resultaten dient daarom beperkt te blijven tot de daadwerkelijk onderzochte patiëntengroep en behandelmethode.
8. Bewijsniveau, beperkingen en transparantie
Op basis van de beschikbare informatie kan deze publicatie worden beschouwd als een observationele klinische serie met langdurige follow-up, bestaande uit 41 opeenvolgend behandelde patiënten. Dit type onderzoek kan waardevolle informatie opleveren over het langdurig functioneren van een behandeling, maar heeft een beperkt bewijsniveau voor het aantonen van therapeutische superioriteit of het formuleren van definitieve behandeladviezen.
Een belangrijk aandachtspunt is dat bij 18 implantaten (44%) de observatie eindigde door overlijden van de patiënt of vanwege een andere oorzaak die niet samenhing met de toestand van het implantaat. Hiermee moet rekening worden gehouden bij de interpretatie van de langetermijnresultaten.
In het beschikbare abstract wordt geen controlegroep of rechtstreekse vergelijking met een andere behandelmethode beschreven. Ook zijn de gedetailleerde criteria voor de beoordeling van de uitkomsten niet beschikbaar in de verstrekte gegevens.
Belangenconflicten of relaties met implantaatfabrikanten: hierover wordt in de beschikbare informatie niets vermeld.
9. Kernpunten van de studie
- Type studie: Observationele klinische serie met langetermijnfollow-up.
- Bewijsniveau: Beperkt; niet-vergelijkend klinisch bewijs op basis van de beschikbare gegevens.
- Populatie: Patiënten met een volledig edentate mandibula.
- Aantal patiënten:
- Aantal implantaten/rehabilitaties: 41 volledige mandibulaire prothesen ondersteund en geretineerd door subperiostale implantaten.
- Periode van implantaatplaatsing: 1952–1971.
- Follow-up: Patiënten werden gevolgd tot 1992; sommige implantaten functioneerden gedurende 21 tot 36 jaar.
- Belangrijkste beoordeelde criterium: Functionele status van de subperiostale implantaten op lange termijn.
- Belangrijkste resultaat: 14 implantaten (34%) werden niet-functioneel, 9 (22%) functioneerden nog en bij 18 (44%) eindigde de observatie door overlijden of een andere niet-implantaatgerelateerde oorzaak.
- Resultaat op zeer lange termijn: Vijf implantaten functioneerden langer dan 30 jaar.
- Wetenschappelijke conclusie: De auteurs beschouwen mandibulaire subperiostale implantaten als een mogelijke behandeling voor geselecteerde patiënten, in het bijzonder bij een geresorbeerde mandibula.
- Belangrijkste beperkingen: Beperkt aantal patiënten, observationeel onderzoeksdesign, geen vermelde vergelijkingsgroep en een aanzienlijk percentage beëindigde follow-up om redenen die niet aan het implantaat waren gerelateerd.
- Belangenconflicten: Niet vermeld in de verstrekte informatie.
10. Wetenschappelijke betekenis
De belangrijkste wetenschappelijke bijdrage van deze publicatie is de documentatie van het klinische gedrag van subperiostale implantaten over een uitzonderlijk lange periode. Dat meerdere implantaten gedurende tientallen jaren functioneel bleven, biedt een bijzonder perspectief op de duurzaamheid die met deze specifieke vorm van rehabilitatie bij sommige patiënten werd bereikt.
Daarnaast laat de studie zien dat de resultaten binnen de totale behandelperiode niet uniform waren. Volgens de auteurs presteerden later ontwikkelde implantaten duidelijk beter dan de vroegere modellen. Hoewel het abstract onvoldoende informatie bevat om vast te stellen welke technische wijzigingen deze verbetering verklaarden, onderstreept deze bevinding dat technologische ontwikkeling moet worden meegewogen bij de interpretatie van klinische series die meerdere decennia bestrijken.
De wetenschappelijke waarde moet evenwel worden gezien als die van historische observationele langetermijnevidentie. De studie documenteert de resultaten van deze specifieke behandelmethode, maar levert geen bewijs voor superioriteit ten opzichte van andere implantologische of reconstructieve strategieën.
11. Redactionele conclusie
Deze studie biedt een uitzonderlijk lang klinisch perspectief op de rehabilitatie van de edentate mandibula met subperiostale implantaatgedragen prothesen. Vooral het feit dat enkele implantaten langer dan 30 jaar functioneel bleven, is een opvallende bevinding. Tegelijkertijd vereisen het observationele, niet-vergelijkende onderzoeksdesign en het aanzienlijke aandeel follow-upbeëindigingen door implantaatonafhankelijke oorzaken een voorzichtige interpretatie. De publicatie heeft vooral klinische en historische betekenis voor de beoordeling van deze behandelvorm bij geselecteerde patiënten met een geresorbeerde mandibula.
