Subperiostale implantaten van de nieuwe generatie voor patiëntspecifieke behandeling van atrofische tandbogen: literatuuroverzicht en twee casusbeschrijvingen

Ernesto Vatteroni, Ugo Covani, Giovanni B. Menchini Fabris

Full text link: https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/37347616/

Subperiostale implantaten van de nieuwe generatie voor patiëntspecifieke behandeling van atrofische tandbogen: literatuuroverzicht en twee casusbeschrijvingen

1. Wetenschappelijke referentie

• Titel van de studie: New-Generation Subperiosteal Implants for Patient-Specific Rehabilitation of Atrophic Dental Arches: A Literature Review and Two Clinical Case Reports
• Auteurs: Ernesto Vatteroni, Ugo Covani, Giovanni B. Menchini Fabris
• Wetenschappelijk tijdschrift: The International Journal of Periodontics & Restorative Dentistry (niet expliciet vermeld in de verstrekte gegevens, maar identificeerbaar via de DOI)
• Publicatiejaar: 2023
• DOI:11607/prd.6229

2. Wetenschappelijke achtergrond

De implantologische rehabilitatie van patiënten met ernstige atrofie van de boven- of onderkaak blijft een belangrijke uitdaging binnen de mond-, kaak- en implantologische chirurgie. Subperiostale implantaten werden oorspronkelijk ontwikkeld als behandelingsoptie voor volledig tandeloze patiënten met onvoldoende botvolume voor conventionele endossale implantaten. Ondanks hun brede toepassing in het verleden raakte deze techniek geleidelijk in onbruik vanwege technische beperkingen, complexe chirurgische procedures en een verhoogd risico op complicaties.

De snelle ontwikkeling van digitale technologieën heeft de implantologie de afgelopen decennia ingrijpend veranderd. Dankzij driedimensionale beeldvorming, digitale behandelplanning en additieve productietechnieken kunnen tegenwoordig patiëntspecifieke titaniumconstructies worden vervaardigd die nauw aansluiten op de individuele anatomie. Hierdoor is de belangstelling voor subperiostale implantaten opnieuw toegenomen als mogelijke oplossing voor complexe rehabilitaties bij patiënten met ernstige kaakatrofie.

3. Doel van de studie

Het doel van deze publicatie was de recente ontwikkeling van subperiostale implantaten in het digitale tijdperk te beschrijven en hun klinische toepassing te illustreren aan de hand van twee patiënten die werden behandeld met subperiostale implantaten van de nieuwe generatie. Daarnaast worden de klinische en radiologische bevindingen na een follow-up van één jaar gepresenteerd.

4. Methodologie

Volgens de beschikbare informatie combineert deze publicatie een literatuuroverzicht met twee klinische casusbeschrijvingen. De beschreven behandeling maakt gebruik van een volledig digitale workflow waarin geavanceerde beeldvorming, digitale implantaatplanning en de productie van gepersonaliseerde titaniumimplantaten via Direct Metal Laser Sintering worden geïntegreerd.

Twee patiënten werden behandeld met individueel vervaardigde subperiostale implantaten. De klinische en radiologische evaluatie vond plaats na een follow-upperiode van één jaar. Het abstract bevat geen nadere informatie over de selectiecriteria van de patiënten, het chirurgische protocol, de methodologie van het literatuuroverzicht of de specifieke uitkomstmaten.

5. Belangrijkste resultaten

De auteurs benadrukken dat moderne digitale technologieën de ontwikkeling van subperiostale implantaten fundamenteel hebben veranderd. Door gebruik te maken van driedimensionale planning en gepersonaliseerde productie kunnen titaniumimplantaten worden vervaardigd die nauw aansluiten bij de anatomische kenmerken van de individuele patiënt, waardoor verschillende technische beperkingen van eerdere generaties worden verminderd.

De twee beschreven casussen tonen de praktische toepassing van deze moderne benadering, met klinische en radiologische evaluaties na één jaar. Het beschikbare abstract vermeldt echter geen kwantitatieve gegevens over implantaatoverleving, biologische of mechanische complicaties, prothetische prestaties of patiëntgerapporteerde uitkomsten. Daarom kunnen de beschikbare gegevens uitsluitend worden beschouwd als een beschrijvende klinische illustratie van deze techniek.

6. Klinische analyse

De belangrijkste bijdrage van deze studie ligt in het aantonen hoe digitale technologieën een historische implantologische techniek opnieuw relevant hebben gemaakt. Waar subperiostale implantaten vroeger werden beperkt door fabricageproblemen en moeilijke anatomische aanpassingen, maken moderne digitale workflows het mogelijk om patiëntspecifieke implantaten met een veel hogere precisie te ontwerpen en te produceren.

Vanuit klinisch perspectief zouden deze implantaten een aanvullende behandelingsmogelijkheid kunnen bieden voor volledig tandeloze patiënten met ernstige kaakatrofie, vooral wanneer conventionele implantologische oplossingen moeilijk uitvoerbaar zijn. De mogelijkheid om implantaten volledig af te stemmen op de individuele anatomie vormt een belangrijke technologische vooruitgang.

De resultaten moeten echter met de nodige voorzichtigheid worden geïnterpreteerd. De klinische onderbouwing is gebaseerd op slechts twee casusbeschrijvingen in combinatie met een literatuuroverzicht, zonder controlegroep of vergelijking met alternatieve behandelmethoden, zoals botaugmentatie of zygomatische implantaten. Bovendien biedt een follow-up van één jaar geen inzicht in de langetermijnprestaties of duurzaamheid van deze implantaten. Verdere prospectieve onderzoeken met grotere patiëntengroepen zijn noodzakelijk om de klinische voorspelbaarheid en de indicaties van deze techniek beter vast te stellen.

7. Klinische toepassingen

De gepresenteerde gegevens suggereren dat gepersonaliseerde subperiostale implantaten een potentiële behandelingsoptie kunnen vormen voor de implantologische rehabilitatie van patiënten met ernstige atrofie van de boven- of onderkaak.

De beschreven behandeling maakt gebruik van een moderne digitale workflow die driedimensionale diagnostiek, computerondersteunde implantaatplanning en CAD/CAM-gebaseerde productie van titaniumimplantaten combineert. De gepresenteerde casussen tonen de technische haalbaarheid van deze benadering bij complexe implantologische rehabilitaties.

Op basis van de beschikbare informatie kunnen echter geen conclusies worden getrokken over de plaats van deze techniek ten opzichte van andere reconstructieve of implantologische behandelstrategieën.

8. Evidentieniveau, beperkingen en transparantie

Deze publicatie bestaat uit een literatuuroverzicht aangevuld met twee klinische casusbeschrijvingen en vertegenwoordigt daarmee een beperkt niveau van wetenschappelijk bewijs. De belangrijkste wetenschappelijke waarde ligt in het beschrijven van een innovatieve technologische ontwikkeling en niet in het leveren van definitief bewijs voor de klinische werkzaamheid.

De belangrijkste beperkingen zijn het zeer beperkte aantal behandelde patiënten en de follow-up van slechts één jaar. Daarnaast bevat het abstract geen gedetailleerde beschrijving van de methodologie van het literatuuroverzicht of statistische analyses.

In de verstrekte informatie worden geen belangenconflicten, financieringsbronnen of relaties tussen de auteurs en implantaatfabrikanten vermeld.

9. Belangrijkste punten van de studie

• Studietype: Literatuuroverzicht met twee klinische casusbeschrijvingen.
• Evidentieniveau: Laag, gebaseerd op beschrijvende klinische gegevens.
• Onderzochte populatie: Twee patiënten.
• Aantal implantaten: Niet gespecificeerd in de beschikbare informatie.
• Follow-upduur: Eén jaar.
• Primaire uitkomstmaat: Klinische en radiologische evaluatie van patiëntspecifieke subperiostale implantaten van de nieuwe generatie.
• Belangrijkste resultaat: Digitale technologieën maken het mogelijk om gepersonaliseerde subperiostale implantaten te ontwerpen en klinisch toe te passen bij ernstig atrofische tandbogen.
• Wetenschappelijke conclusie: Digitale planning en gepersonaliseerde productie hebben geleid tot een hernieuwde belangstelling voor subperiostale implantaten binnen de complexe implantologische rehabilitatie.
• Beperkingen: Zeer kleine onderzoekspopulatie, korte follow-up en beperkte methodologische informatie in het beschikbare abstract.

10. Wetenschappelijke impact

Deze studie draagt bij aan de hernieuwde belangstelling voor subperiostale implantaten binnen de moderne digitale implantologie. In plaats van een historische techniek eenvoudig opnieuw toe te passen, laat de publicatie zien hoe driedimensionale beeldvorming, virtuele behandelplanning en additieve productietechnieken de ontwikkeling van volledig patiëntspecifieke implantaten mogelijk hebben gemaakt.

Hoewel de klinische evidentie voorlopig beperkt blijft, onderstreept de studie het potentieel van gepersonaliseerde implantaatoplossingen voor patiënten met ernstige kaakatrofie. De belangrijkste wetenschappelijke bijdrage is het aantonen van de technische haalbaarheid van deze digitale benadering. Tegelijkertijd maakt de publicatie duidelijk dat grotere prospectieve klinische onderzoeken met langere follow-up noodzakelijk zijn om de veiligheid, effectiviteit en voorspelbaarheid van deze implantaatstrategie op lange termijn te bevestigen.

11. Redactionele conclusie

Deze publicatie laat zien hoe digitale technologieën het concept van subperiostale implantaten ingrijpend hebben vernieuwd door de ontwikkeling van patiëntspecifieke implantaten mogelijk te maken voor complexe gevallen van ernstige kaakatrofie. De beschreven casussen tonen de praktische toepasbaarheid van deze aanpak, maar het beperkte evidentiële niveau vereist een voorzichtige interpretatie van de resultaten. Grootschaligere klinische studies met langere follow-up zijn noodzakelijk om de definitieve plaats van subperiostale implantaten van de nieuwe generatie binnen de hedendaagse implantologie vast te stellen.