Revalidatie van een ernstig geatrofieerde bovenkaak met Le Fort I-maxillavoorverplaatsing en een subperiostaal implantaat bij een patiënt met ectodermale dysplasie

Mustafa Ayhan, Sabahat Zeynep Yey Özkeskin

Full text link: https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/38819128/

Revalidatie van een ernstig geatrofieerde bovenkaak met Le Fort I-maxillavoorverplaatsing en een subperiostaal implantaat bij een patiënt met ectodermale dysplasie

1. Wetenschappelijke referentie

• Titel van de studie:
  Rehabilitation of Severely Atrophic Maxilla with Le Fort I Advancement Surgery and Subperiosteal Implant in a Patient With Ectodermal Dysplasia
• Auteurs: Mustafa Ayhan, Sabahat Zeynep Yey Özkeskin
• Wetenschappelijk tijdschrift: Journal of Craniofacial Surgery
• Jaar van publicatie: 2024
• DOI:1097/SCS.0000000000010380
• PMID: 38819128

2. Wetenschappelijke achtergrond

De implantologische revalidatie van een ernstig geatrofieerde bovenkaak behoort tot de meest complexe uitdagingen binnen de orale en maxillofaciale chirurgie. Deze problematiek wordt nog ingewikkelder bij patiënten met ectodermale dysplasie, een aangeboren aandoening die vaak gepaard gaat met tandagenesie, vroegtijdig tandverlies en een onvoldoende ontwikkeling van het maxillaire bot. Hierdoor zijn conventionele implantologische behandelingen niet altijd toepasbaar en zijn gepersonaliseerde reconstructieve strategieën noodzakelijk.

Deze casus beschrijft een geïntegreerde behandelingsaanpak waarin orthognatische chirurgie wordt gecombineerd met patiëntspecifieke implantaattechnologie. Door een Le Fort I-osteotomie te combineren met een op maat vervaardigd subperiostaal implantaat en een driedimensionale digitale planning, beoogden de auteurs gelijktijdig de skeletale afwijking van de bovenkaak te corrigeren en een stabiele basis te creëren voor een implantaatgedragen prothetische rehabilitatie. De studie onderstreept tevens de toenemende rol van digitale planning bij de behandeling van complexe gevallen van ernstige maxillaire atrofie.

3. Doel van de studie

Het doel van deze studie was het beschrijven van de behandeling van een patiënt met ectodermale dysplasie die na tandverlies een sagittale insufficiëntie van de bovenkaak had ontwikkeld. De auteurs wilden de haalbaarheid beoordelen van een behandelprotocol waarbij een Le Fort I-maxillavoorverplaatsing werd gecombineerd met de onmiddellijke plaatsing van een patiëntspecifiek subperiostaal implantaat, dat zowel de stabilisatie van het gerepositioneerde botsegment als de ondersteuning van de latere implantaatgedragen prothetische rehabilitatie moest verzorgen.

4. Methodologie

Op basis van de beschikbare informatie betreft deze publicatie een casusbeschrijving van één patiënt met ectodermale dysplasie, ernstige atrofie van de bovenkaak en sagittale maxillaire insufficiëntie.

De preoperatieve planning werd uitgevoerd met behulp van een driedimensionale digitale workflow. Op basis van een virtueel model werden zowel een chirurgische geleider voor de Le Fort I-osteotomie als een patiëntspecifiek subperiostaal implantaat ontworpen. Tijdens de operatie werd de bovenkaak volgens de virtuele planning naar voren verplaatst, waarna het op maat gemaakte subperiostale implantaat werd gefixeerd om het gerepositioneerde botsegment te stabiliseren. De prothetische rehabilitatie werd één maand na de chirurgische ingreep uitgevoerd.

Het beschikbare abstract vermeldt geen aanvullende methodologische gegevens, zoals klinische evaluatiecriteria, radiologische beoordelingsmethoden, functionele uitkomstmaten of een follow-upperiode na de prothetische rehabilitatie.

5. Belangrijkste resultaten

Volgens de auteurs kwam de uiteindelijke positie van de bovenkaak overeen met de doelstellingen van de preoperatieve virtuele planning. Hiermee werd aangetoond dat de digitale behandelplanning nauwkeurig kon worden vertaald naar de klinische uitvoering.

Het patiëntspecifieke subperiostale implantaat vervulde tijdens de behandeling een dubbele functie. Enerzijds zorgde het voor stabilisatie van de naar voren verplaatste bovenkaak na de Le Fort I-osteotomie, anderzijds diende het als definitieve basis voor een implantaatgedragen volledige bovenkaakprothese. De auteurs melden dat een bevredigende fixatie werd bereikt, waardoor de geplande prothetische rehabilitatie volgens schema kon worden voltooid.

Het abstract bevat geen kwantitatieve gegevens over de klinische resultaten. Evenmin worden implantaatoverleving, biologische of mechanische complicaties, functionele uitkomsten, patiënttevredenheid of stabiliteit op middellange of lange termijn beschreven. De beschikbare gegevens beperken zich daarom tot het onmiddellijke klinische resultaat van de beschreven behandeling.

6. Klinische analyse

Deze casus laat zien dat orthognatische chirurgie, digitale driedimensionale planning en een patiëntspecifiek subperiostaal implantaat kunnen worden gecombineerd binnen één geïntegreerd behandelprotocol voor ernstige maxillaire atrofie. Het meest onderscheidende aspect van deze aanpak is de dubbele functie van het implantaat: het zorgt zowel voor de stabilisatie van de gerepositioneerde bovenkaak als voor de ondersteuning van de definitieve implantaatgedragen prothetische voorziening.

Vanuit klinisch perspectief suggereert deze strategie dat skeletale correctie en implantologische rehabilitatie tijdens dezelfde chirurgische ingreep kunnen worden uitgevoerd. Daarnaast benadrukt de studie de meerwaarde van digitale planning bij complexe reconstructieve procedures, doordat zowel de osteotomie als het implantaat nauwkeurig kunnen worden afgestemd op de individuele anatomie van de patiënt.

De resultaten moeten echter met de nodige voorzichtigheid worden geïnterpreteerd. Het onderzoek betreft slechts één patiënt en bevat geen controlegroep of vergelijking met andere reconstructieve technieken. Bovendien ontbreken gegevens over de klinische prestaties op langere termijn. Daardoor kan op basis van deze publicatie geen uitspraak worden gedaan over de reproduceerbaarheid, veiligheid of langetermijneffectiviteit van deze behandelingsstrategie. De belangrijkste bijdrage van deze studie ligt daarom in het aantonen van de technische haalbaarheid van een gepersonaliseerd behandelconcept.

7. Klinische toepassingen

De beschreven behandelingsstrategie kan relevant zijn voor zorgvuldig geselecteerde patiënten met ernstige atrofie van de bovenkaak en sagittale maxillaire insufficiëntie, met name wanneer deze aandoeningen samenhangen met ectodermale dysplasie. Daarnaast illustreert de studie de potentiële waarde van digitale chirurgische planning en patiëntspecifieke subperiostale implantaten bij complexe reconstructieve ingrepen binnen de orale implantologie en de mond-, kaak- en aangezichtschirurgie.

Op basis van de beschikbare gegevens moet deze techniek worden beschouwd als een individuele behandelingsoptie en niet als een algemeen aanvaarde standaardprocedure. Klinische studies met grotere patiëntengroepen en een langere follow-up zijn noodzakelijk om de veiligheid, reproduceerbaarheid en klinische prestaties van deze aanpak op langere termijn te beoordelen

8. Bewijsniveau, beperkingen en transparantie

Deze publicatie betreft een casusbeschrijving van één patiënt en vertegenwoordigt daarmee een laag niveau van wetenschappelijk bewijs. De belangrijkste waarde van deze studie ligt in het beschrijven van een innovatieve chirurgische benadering en het aantonen van de technische uitvoerbaarheid ervan, en niet in het leveren van overtuigend bewijs voor de klinische werkzaamheid van deze behandelmethode.

Bij de interpretatie van de resultaten moeten verschillende methodologische beperkingen in aanmerking worden genomen. De studie omvat slechts één patiënt en bevat geen controlegroep of vergelijking met alternatieve reconstructieve behandelingen. Hoewel de prothetische rehabilitatie één maand na de operatie werd voltooid, worden geen gegevens verstrekt over de klinische follow-up op middellange of lange termijn. Evenmin bevat het abstract informatie over implantaatoverleving, biologische of mechanische complicaties, functionele uitkomsten of patiënttevredenheid. Hierdoor kunnen de voorspelbaarheid en duurzaamheid van deze techniek niet worden beoordeeld.

In de beschikbare gegevens worden geen belangenconflicten, financieringsbronnen of banden met implantaatfabrikanten vermeld. De bevindingen moeten daarom worden beschouwd als een demonstratie van de technische haalbaarheid van deze gepersonaliseerde aanpak en niet als bewijs voor routinematige klinische toepassing.

9. Belangrijkste punten van de studie

• Studietype:
• Bewijsniveau:
• Onderzochte populatie: Eén patiënt met ectodermale dysplasie, ernstige maxillaire atrofie en sagittale maxillaire insufficiëntie.
• Aantal patiënten:
• Aantal implantaten: Eén patiëntspecifiek subperiostaal implantaat.
• Follow-up: Prothetische rehabilitatie één maand na de operatie; verdere follow-up wordt niet vermeld.
• Primaire uitkomstmaat: Haalbaarheid van de combinatie van Le Fort I-maxillavoorverplaatsing en onmiddellijke plaatsing van een patiëntspecifiek subperiostaal implantaat.
• Belangrijkste resultaat: De virtuele chirurgische planning werd succesvol vertaald naar de klinische uitvoering, met een stabiele fixatie van de bovenkaak en een volledige implantaatgedragen prothetische rehabilitatie.
• Wetenschappelijke conclusie: De gecombineerde behandeling kan bij zorgvuldig geselecteerde patiënten gelijktijdige correctie van de sagittale maxillaire afwijking en implantaatgedragen rehabilitatie mogelijk maken, waardoor de totale behandelduur mogelijk wordt verkort.
• Belangrijkste beperkingen: Eén enkele casus, geen controlegroep, geen kwantitatieve klinische uitkomstgegevens en geen langetermijnfollow-up.

10. Wetenschappelijke betekenis

Deze casusbeschrijving draagt bij aan de groeiende wetenschappelijke literatuur over patiëntspecifieke oplossingen voor de behandeling van ernstige maxillaire atrofie. De studie levert geen definitief klinisch bewijs, maar toont aan dat digitale chirurgische planning, orthognatische chirurgie en op maat vervaardigde subperiostale implantaten binnen één geïntegreerd behandelprotocol kunnen worden gecombineerd.

Daarnaast onderstreept het onderzoek de potentiële rol van gepersonaliseerde implantaattechnologie bij patiënten met een complexe anatomie, waarbij conventionele implantologische behandelingen beperkt toepasbaar kunnen zijn. De combinatie van skeletale correctie en implantaatgedragen prothetische rehabilitatie tijdens één operatieve ingreep vormt een interessant concept voor complexe maxillofaciale reconstructies.

Gezien het beperkte bewijsniveau zijn echter aanvullende klinische onderzoeken met grotere patiëntengroepen, gestandaardiseerde uitkomstmaten en langdurige follow-up noodzakelijk om de reproduceerbaarheid, veiligheid en klinische effectiviteit van deze behandelingsstrategie vast te stellen.

11. Redactionele conclusie

Deze casusbeschrijving presenteert een innovatieve behandelingsstrategie waarbij een Le Fort I-maxillavoorverplaatsing, digitale chirurgische planning en een patiëntspecifiek subperiostaal implantaat worden gecombineerd voor de revalidatie van een patiënt met ectodermale dysplasie en ernstige maxillaire atrofie. De beschreven resultaten tonen aan dat deze geïntegreerde aanpak technisch uitvoerbaar is en skeletale correctie kan combineren met implantaatgedragen prothetische rehabilitatie binnen één chirurgische procedure. Vanwege het lage bewijsniveau en het ontbreken van langetermijngegevens dienen deze bevindingen echter voorzichtig te worden geïnterpreteerd en bevestigd te worden door grotere klinische studies met een robuustere methodologie.