Ciężki zanik żuchwy leczony implantem podokostnowym oraz jednoczasową augmentacją kości z zastosowaniem rhBMP-2 i mineralizowanego przeszczepu allogenicznego: opis przypadku

Cosimo Loperfido, Juan Mesquida, Jaime L. Lozada

Full text link: https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/23574428/

Ciężki zanik żuchwy leczony implantem podokostnowym oraz jednoczasową augmentacją kości z zastosowaniem rhBMP-2 i mineralizowanego przeszczepu allogenicznego: opis przypadku

1. Dane bibliograficzne

• Tytuł badania: Severe Mandibular Atrophy Treated with a Subperiosteal Implant and Simultaneous Grafting Using rhBMP-2 and Mineralized Allograft: A Case Report
• Autorzy: Cosimo Loperfido, Juan Mesquida, Jaime L. Lozada
• Czasopismo naukowe: Journal of Oral Implantology
• Rok publikacji: 2013
• DOI:1563/AAID-JOI-D-12-00132

2. Tło naukowe

Zaawansowany zanik żuchwy stanowi jedno z największych wyzwań współczesnej implantologii stomatologicznej. W przypadkach znacznego ubytku kości zastosowanie konwencjonalnych implantów śródkostnych może być niemożliwe, co wymaga wykorzystania indywidualnie zaplanowanych metod rekonstrukcyjnych umożliwiających odbudowę podłoża kostnego i późniejszą rehabilitację protetyczną.

W przedstawionym opisie przypadku zastosowano spersonalizowany implant podokostnowy wykonany na podstawie trójwymiarowego modelu anatomicznego oraz jednoczasową regenerację kości. Procedura obejmowała użycie mineralizowanego przeszczepu kostnego pochodzenia allogenicznego w połączeniu z rekombinowanym ludzkim białkiem morfogenetycznym kości typu 2 (rhBMP-2). Praca przedstawia przykład jednoetapowego postępowania chirurgicznego u pacjenta z ciężkim zanikiem żuchwy.

3. Cel badania

Celem badania było przedstawienie leczenia pacjenta z ciężkim zanikiem żuchwy z wykorzystaniem indywidualnie zaprojektowanego tytanowego implantu podokostnowego pokrytego hydroksyapatytem, opracowanego na podstawie modelu 3D. Autorzy zamierzali również udokumentować radiologiczną ocenę przebudowy kości po jednoczasowym zastosowaniu mineralizowanego przeszczepu allogenicznego oraz rhBMP-2.

4. Metodologia

Publikacja ma charakter opisu przypadku i dotyczy 71-letniego pacjenta z ciężkim zanikiem żuchwy.

Leczenie obejmowało wszczepienie indywidualnie wykonanego tytanowego implantu podokostnowego pokrytego hydroksyapatytem, zaprojektowanego w celu umożliwienia jednoczasowej augmentacji kości. W trakcie tego samego zabiegu chirurgicznego wykonano przeszczep z użyciem mineralizowanego przeszczepu kostnego pochodzenia allogenicznego oraz rekombinowanego ludzkiego białka morfogenetycznego kości typu 2 (rhBMP-2).

Kontrolę pooperacyjną przeprowadzono za pomocą tomografii stożkowej (CBCT) 32 miesiące po zabiegu, oceniając przebudowę kości pod konstrukcją implantu. Dodatkowe informacje metodologiczne nie zostały przedstawione w dostępnym streszczeniu.

5. Główne wyniki

Zgodnie z przedstawionymi danymi rehabilitacja implantologiczna pacjenta zakończyła się powodzeniem.

Badanie CBCT wykonane 32 miesiące po zabiegu wykazało pionowy przyrost tkanki kostnej pod konstrukcją implantu podokostnowego. Wynik ten wskazuje na powstanie nowej kości w obrębie leczonego obszaru w okresie obserwacji.

Streszczenie nie zawiera jednak danych ilościowych dotyczących wielkości przyrostu kości, stabilności implantu, wyników protetycznych, ewentualnych powikłań biologicznych lub mechanicznych, parametrów funkcjonalnych ani oceny satysfakcji pacjenta. W związku z tym interpretacja wyników powinna ograniczać się wyłącznie do informacji jednoznacznie przedstawionych przez autorów.

6. Analiza kliniczna

Opisany przypadek przedstawia spersonalizowaną metodę leczenia ciężkiego zaniku żuchwy, łączącą cyfrowe projektowanie implantu z jednoczasową regeneracją kości podczas jednego zabiegu chirurgicznego. Takie postępowanie ma na celu równoczesną odbudowę podłoża kostnego i stworzenie warunków do rehabilitacji implantologicznej.

Radiologicznie potwierdzony pionowy przyrost kości pod konstrukcją implantu stanowi interesującą obserwację kliniczną. Sugeruje ona możliwość połączenia indywidualnie projektowanych implantów podokostnowych z procedurami regeneracji kości u odpowiednio dobranych pacjentów. Dostępne dane nie pozwalają jednak określić, jaki był udział samego implantu, mineralizowanego przeszczepu allogenicznego oraz rhBMP-2 w uzyskanym efekcie.

Ze względu na fakt, że publikacja opisuje pojedynczy przypadek kliniczny, jej wartość dowodowa pozostaje ograniczona. Brak grupy kontrolnej, porównania z innymi metodami leczenia oraz szczegółowych danych klinicznych uniemożliwia uogólnienie wyników. Potrzebne są większe badania kliniczne, aby potwierdzić powtarzalność i skuteczność przedstawionej strategii terapeutycznej.

7. Zastosowanie kliniczne

Przedstawione wyniki mogą być przydatne w planowaniu leczenia pacjentów z ciężkim zanikiem żuchwy, wymagających złożonej rehabilitacji implantologicznej.

Opis przypadku ilustruje możliwość zastosowania:

• indywidualnie projektowanych implantów podokostnowych opartych na planowaniu trójwymiarowym,
• jednoczasowej augmentacji kości z wykorzystaniem mineralizowanego przeszczepu allogenicznego i rhBMP-2,
• tomografii CBCT do pooperacyjnej oceny przebudowy kości.

Dostępne dane nie pozwalają jednak na określenie szczegółowych wskazań klinicznych ani sformułowanie ogólnych zaleceń terapeutycznych.

8. Poziom dowodów, ograniczenia i przejrzystość

Publikacja jest opisem przypadku, co odpowiada niskiemu poziomowi dowodów naukowych.

Najważniejsze ograniczenia wynikają z charakteru badania: obejmuje ono tylko jednego pacjenta, nie posiada grupy kontrolnej ani analiz statystycznych. Ponadto streszczenie zawiera ograniczone informacje metodologiczne i nie przedstawia ilościowych wyników klinicznych ani funkcjonalnych.

W dostępnych materiałach nie zamieszczono informacji dotyczących konfliktu interesów, źródeł finansowania ani powiązań autorów z producentami implantów. W związku z tym nie można wyciągnąć wniosków w tym zakresie.

9. Najważniejsze informacje o badaniu

• Rodzaj badania: Opis przypadku.
• Poziom dowodów:
• Badana populacja: Jeden pacjent w wieku 71 lat.
• Liczba pacjentów:
• Okres obserwacji: 32 miesiące.
• Główny oceniany parametr: Radiologiczna ocena przyrostu kości pod implantem podokostnowym.
• Najważniejszy wynik: W badaniu CBCT stwierdzono pionowy przyrost kości podczas obserwacji.
• Wniosek naukowy: U pacjenta uzyskano skuteczną rehabilitację z radiologicznymi cechami nowotworzenia kości pod konstrukcją implantu.
• Ograniczenia: Pojedynczy przypadek, brak grupy kontrolnej, ograniczone informacje metodologiczne oraz brak ilościowych danych dotyczących wyników.

10. Znaczenie naukowe

Publikacja wnosi do piśmiennictwa opis klinicznej możliwości połączenia indywidualnie zaprojektowanego implantu podokostnowego z jednoczasową regeneracją kości w leczeniu zaawansowanego zaniku żuchwy. Przedstawia również przykład wykorzystania planowania trójwymiarowego oraz biomateriałów regeneracyjnych w ramach jednego protokołu chirurgicznego.

Z naukowego punktu widzenia wyniki należy traktować jako obserwację generującą hipotezy, a nie jako ostateczny dowód skuteczności tej metody. Niski poziom dowodów nie pozwala na ocenę przewagi opisanego postępowania nad innymi technikami rekonstrukcyjnymi. Publikacja stanowi jednak wartościowy punkt wyjścia do przyszłych badań klinicznych obejmujących większe grupy pacjentów i ujednolicone kryteria oceny.

11. Wnioski redakcyjne

Opis przypadku przedstawia indywidualne podejście do leczenia ciężkiego zaniku żuchwy z wykorzystaniem spersonalizowanego implantu podokostnowego oraz jednoczasowej augmentacji kości z zastosowaniem mineralizowanego przeszczepu allogenicznego i rhBMP-2. Radiologicznie potwierdzony pionowy przyrost kości po 32 miesiącach stanowi obiecującą obserwację kliniczną. Ze względu jednak na niski poziom dowodów wynikający z analizy pojedynczego przypadku, uzyskane wyniki należy interpretować ostrożnie i potwierdzić w badaniach obejmujących większe populacje pacjentów.