Bibliografie
Op maat gemaakte subperiostale titaniumimplantaten vervaardigd met Direct Metal Laser Sintering (DMLS): een retrospectieve klinische studie bij 70 patiënten
Full text link: https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/29998133/
Op maat gemaakte subperiostale titaniumimplantaten vervaardigd met Direct Metal Laser Sintering (DMLS): een retrospectieve klinische studie bij 70 patiënten
1. Wetenschappelijke referentie
- Titel van de studie: Op maat gemaakte subperiostale titaniumimplantaten vervaardigd met Direct Metal Laser Sintering (DMLS): een retrospectieve klinische studie bij 70 patiënten
- Auteurs: Mauro Cerea, Giorgio Andrea Dolcini
- Wetenschappelijk tijdschrift: BioMed Research International
- Jaar van publicatie: 2018
- DOI: 10.1155/2018/5420391
2. Wetenschappelijke achtergrond
De behandeling van patiënten met ernstige botatrofie van de kaken blijft een belangrijk vraagstuk binnen de orale implantologie. Wanneer het resterende botvolume onvoldoende wordt om conventionele endossale implantaten te plaatsen, zijn therapeutische protocollen doorgaans gebaseerd op verschillende technieken voor botreconstructie of op het gebruik van specifieke implantologische concepten.
Deze benaderingen kunnen echter leiden tot een toename van de chirurgische complexiteit, de behandelingskosten en de totale duur van de revalidatie. In deze context vormen subperiostale implantaten een historisch alternatief dat geleidelijk uit gebruik raakte met de opkomst van de moderne osseointegratie.
De opkomst van digitale workflows in de orale chirurgie, waarbij CBCT, computerondersteund ontwerp (CAD/CAM) en additieve metaalproductie worden gecombineerd, heeft de mogelijkheid geopend om dit concept opnieuw te bekijken. Deze studie maakt deel uit van deze technologische evolutie door op maat gemaakte subperiostale titaniumimplantaten te evalueren die vervaardigd zijn met Direct Metal Laser Sintering (DMLS).
3. Doel van de studie
Het primaire doel van de auteurs was tweeledig.
Enerzijds het presenteren van een digitaal protocol waarmee op maat gemaakte subperiostale titaniumimplantaten kunnen worden ontworpen en vervaardigd op basis van een volledig digitale workflow.
Anderzijds het analyseren van de klinische resultaten die met deze therapeutische oplossing werden verkregen, met name wat betreft implantaatoverleving en de complicaties die werden waargenomen na de prothetische belasting.
4. Methodologie
Dit betreft een retrospectieve klinische studie gebaseerd op de medische dossiers van vijf particuliere tandartspraktijken in Noord-Italië.
De inclusiecriteria betroffen patiënten ouder dan 60 jaar die tussen 2014 en 2015 een op maat gemaakt subperiostaal titaniumimplantaat vervaardigd via DMLS hadden ontvangen, met een vaste restauratie en een minimale follow-up van twee jaar.
Rokers en patiënten met bruxisme werden uitgesloten.
In totaal werden 70 patiënten opgenomen in de analyse na uitsluiting van vijf onvolledige dossiers of dossiers zonder beschikbare eindcontrole.
De belangrijkste evaluatiecriteria waren:
- implantaatoverleving;
- onmiddellijke postoperatieve complicaties;
- biologische complicaties;
- prothetische complicaties die tijdens de follow-up werden waargenomen.
Het protocol was gebaseerd op digitale planning waarbij CBCT, driedimensionale reconstructie, CAD/CAM-ontwerp en additieve DMLS-productie van subperiostale structuren uit titanium van graad 5 werden geïntegreerd.
5. Belangrijkste resultaten
Na twee jaar follow-up waren 67 van de 70 implantaten nog steeds in functie.
Drie implantaten moesten worden verwijderd wegens terugkerende infecties die als onbeheersbaar werden beschouwd, wat overeenkomt met een implantaatoverlevingspercentage van 95,8%.
Wat de onmiddellijke postoperatieve periode betreft, vertoonden vier patiënten symptomen zoals pijn, ongemak, oedeem of bloeding. Deze gebeurtenissen werden opgelost met medicamenteuze behandeling zonder verlies van implantaten. De gerapporteerde incidentie bedroeg 5,7%.
Tijdens de follow-up werd slechts één aanhoudende biologische complicatie waargenomen. Deze patiënt had meerdere antibioticabehandelingen en herhaalde professionele mondhygiënesessies nodig, zonder verwijdering van het implantaat. De incidentie van deze biologische complicaties werd geschat op 1,4%.
De prothetische complicaties betroffen voornamelijk tijdelijke restauraties uit acrylaathars en twee gevallen van keramische afsplintering bij de definitieve restauraties. De totale incidentie bedroeg 8,9%.
6. Klinische analyse
Deze studie levert interessante klinische gegevens op over een benadering die het concept van subperiostale implantaten opnieuw introduceert in een moderne digitale omgeving.
De originaliteit van het protocol ligt minder in het principe van het subperiostale implantaat zelf dan in de manier waarop het wordt ontworpen en vervaardigd. Dankzij driedimensionale planning en additieve titaniumproductie proberen de auteurs verschillende problemen op te lossen die historisch met deze hulpmiddelen werden geassocieerd, met name de onvolmaakte aanpassing aan de botanatomie en de complexiteit van de vervaardiging.
De waargenomen resultaten suggereren dat een vaste implantaatgedragen revalidatie kan worden bereikt bij patiënten met gevorderde botatrofie zonder systematisch gebruik te maken van bottransplantatieprocedures. Dit perspectief is bijzonder relevant bij oudere patiënten voor wie uitgebreide reconstructieve ingrepen moeilijk te aanvaarden of uit te voeren kunnen zijn.
Toch is voorzichtigheid geboden bij de interpretatie van deze gegevens. Het ontbreken van een controlegroep maakt een directe vergelijking met conventionele botregeneratietechnieken of jukbeenimplantaten niet mogelijk. Bovendien tonen de waargenomen infectieuze complicaties aan dat het biologische beheer van deze hulpmiddelen een kritisch aandachtspunt blijft.
De resultaten moeten daarom worden beschouwd als bemoedigende voorlopige gegevens en niet als een definitieve validatie van de techniek.
7. Klinische toepassingen
De gegevens van deze studie lijken bijzonder relevant in de volgende situaties:
- ernstige botatrofie van de kaken;
- tandeloze of ernstig gereduceerd betande patiënten die een vaste implantaatgedragen revalidatie nodig hebben;
- situaties waarin de plaatsing van conventionele endossale implantaten moeilijk blijkt;
- oudere patiënten die complexe bottransplantatieprotocollen weigeren of niet wensen te ondergaan;
- integratie van een digitale workflow met CBCT, driedimensionale planning en CAD/CAM-productie.
De auteurs presenteren deze benadering als een potentiële therapeutische optie wanneer conventionele alternatieven beperkt of moeilijk uitvoerbaar zijn.
8. Bewijskracht, beperkingen en transparantie
Het niveau van bewijskracht komt overeen met dat van een retrospectieve observationele klinische studie.
De resultaten zijn gebaseerd op de analyse van 70 patiënten die gedurende twee jaar werden gevolgd, wat nuttige klinische informatie oplevert maar geen superioriteit ten opzichte van andere therapeutische strategieën kan aantonen.
De auteurs identificeren zelf verschillende beperkingen:
- retrospectief karakter van de studie;
- relatief beperkte steekproefgrootte;
- follow-upduur beperkt tot twee jaar;
- ontbreken van gegevens op middellange en lange termijn;
- ontbreken van een directe vergelijking met andere behandelingen.
Wat transparantie betreft, geven de auteurs aan dat de studie zelf werd gefinancierd en verklaren zij geen belangenconflicten te hebben met betrekking tot dit werk.
9. Belangrijkste punten van de studie
- Type studie: Retrospectieve klinische studie
- Niveau van bewijskracht: Retrospectieve observationele studie
- Geanalyseerde populatie: Patiënten ouder dan 60 jaar met ernstige botatrofie
- Aantal patiënten: 70
- Aantal implantaten: 70
- Duur van de follow-up: 2 jaar
- Primair geëvalueerd criterium: Implantaatoverleving en complicaties
- Belangrijkste resultaat: Implantaatoverlevingspercentage van 95,8%
- Biologische complicaties: 1,4% van de overlevende implantaten
- Prothetische complicaties: 8,9% van de overlevende implantaten
- Wetenschappelijke conclusie: Gunstige klinische resultaten op korte termijn voor op maat gemaakte subperiostale titaniumimplantaten vervaardigd via DMLS bij patiënten met ernstige botatrofie
- Mogelijke beperkingen: Retrospectieve studie, relatief beperkte steekproefgrootte, follow-up beperkt tot twee jaar, ontbreken van een controlegroep
10. Wetenschappelijke impact
Deze publicatie draagt bij aan de wetenschappelijke herwaardering van subperiostale implantaten in het digitale tijdperk. Terwijl deze implantaatfamilie grotendeels uit de hedendaagse klinische praktijk was verdwenen, tonen de auteurs aan dat gepersonaliseerde vervaardiging op basis van driedimensionale reconstructie en DMLS-technologie een nieuwe toepassing van dit concept mogelijk maakt.
De waarde van de studie ligt ook in de volledige integratie van de digitale workflow, vanaf de CBCT-acquisitie tot de gepersonaliseerde vervaardiging van zowel het implantaat als de implantaatgedragen prothese.
Hoewel de gegevens beperkt blijven tot een relatief korte follow-upperiode, levert deze studie gedocumenteerde klinische resultaten op die als basis kunnen dienen voor robuuster prospectief onderzoek. Hiermee draagt zij bij aan de uitbreiding van de literatuur over therapeutische oplossingen voor patiënten met gevorderde botatrofie.
11. Redactionele conclusie
Deze retrospectieve studie benadrukt het potentieel van op maat gemaakte subperiostale implantaten die vervaardigd zijn met DMLS-technologie voor de behandeling van oudere patiënten met ernstige botatrofie. De gerapporteerde resultaten tonen een hoge implantaatoverleving na twee jaar en een beperkt aantal biologische complicaties. Gezien het niveau van bewijskracht, het ontbreken van een vergelijkingsgroep en de beperkte klinische follow-up dienen deze gegevens echter met voorzichtigheid te worden geïnterpreteerd. Grootschaligere prospectieve studies blijven noodzakelijk om de plaats van deze benadering binnen complexe implantologische revalidatie duurzaam te bevestigen.
