Bibliografia
Indywidualnie projektowane podokostnowe implanty tytanowe wytwarzane metodą Direct Metal Laser Sintering (DMLS): retrospektywne badanie kliniczne obejmujące 70 pacjentów
Full text link: https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/29998133/
Indywidualnie projektowane podokostnowe implanty tytanowe wytwarzane metodą Direct Metal Laser Sintering (DMLS): retrospektywne badanie kliniczne obejmujące 70 pacjentów
1. Dane bibliograficzne
- Tytuł badania: Indywidualnie projektowane podokostnowe implanty tytanowe wytwarzane metodą Direct Metal Laser Sintering (DMLS): retrospektywne badanie kliniczne obejmujące 70 pacjentów
- Autorzy: Mauro Cerea, Giorgio Andrea Dolcini
- Czasopismo naukowe: BioMed Research International
- Rok publikacji: 2018
- DOI: 10.1155/2018/5420391
2. Tło naukowe
Leczenie pacjentów z ciężką atrofią kostną szczęk pozostaje istotnym wyzwaniem w implantologii stomatologicznej. Gdy objętość pozostałej tkanki kostnej staje się niewystarczająca do wszczepienia konwencjonalnych implantów śródkostnych, protokoły terapeutyczne opierają się zazwyczaj na różnych technikach rekonstrukcji kości lub na zastosowaniu specyficznych koncepcji implantologicznych.
Podejścia te mogą jednak prowadzić do zwiększenia złożoności zabiegu chirurgicznego, kosztów leczenia oraz całkowitego czasu rehabilitacji. W tym kontekście implanty podokostnowe stanowią historyczną alternatywę, która stopniowo zanikła wraz z rozwojem nowoczesnej osteointegracji.
Pojawienie się cyfrowego przepływu pracy w chirurgii jamy ustnej, łączącego CBCT, projektowanie wspomagane komputerowo (CAD/CAM) oraz addytywne wytwarzanie metali, stworzyło możliwość ponownego wykorzystania tej koncepcji. Niniejsze badanie wpisuje się w ten rozwój technologiczny poprzez ocenę indywidualnie projektowanych podokostnowych implantów tytanowych wykonywanych metodą bezpośredniego spiekania metalu laserem (Direct Metal Laser Sintering – DMLS).
3. Cel badania
Główny cel autorów był dwojaki.
Po pierwsze, przedstawienie cyfrowego protokołu umożliwiającego projektowanie i wytwarzanie indywidualnie projektowanych podokostnowych implantów tytanowych w oparciu o całkowicie cyfrowy przepływ pracy.
Po drugie, analiza wyników klinicznych uzyskanych przy zastosowaniu tego rozwiązania terapeutycznego, w szczególności pod względem przeżywalności implantów oraz powikłań obserwowanych po obciążeniu protetycznym.
4. Metodologia
Jest to retrospektywne badanie kliniczne przeprowadzone na podstawie dokumentacji medycznej pięciu prywatnych gabinetów stomatologicznych zlokalizowanych w północnych Włoszech.
Kryteria włączenia obejmowały pacjentów w wieku powyżej 60 lat, którzy otrzymali indywidualnie projektowany podokostnowy implant tytanowy DMLS w latach 2014–2015, z odbudową stałą oraz minimalnym okresem obserwacji wynoszącym dwa lata.
Pacjenci palący oraz cierpiący na bruksizm zostali wykluczeni.
Łącznie do analizy zakwalifikowano 70 pacjentów po wykluczeniu pięciu niekompletnych dokumentacji lub przypadków bez dostępnej końcowej kontroli.
Główne kryteria oceny obejmowały:
- przeżywalność implantów;
- bezpośrednie powikłania pooperacyjne;
- powikłania biologiczne;
- powikłania protetyczne obserwowane podczas okresu obserwacji.
Protokół opierał się na cyfrowym planowaniu obejmującym CBCT, rekonstrukcję trójwymiarową, projektowanie CAD/CAM oraz addytywne wytwarzanie metodą DMLS podokostnowych struktur z tytanu klasy 5.
5. Główne wyniki
Po dwóch latach obserwacji 67 z 70 implantów pozostawało nadal w funkcji.
Trzy implanty musiały zostać usunięte z powodu nawracających infekcji uznanych za niemożliwe do opanowania, co odpowiada wskaźnikowi przeżywalności implantów wynoszącemu 95,8%.
W bezpośrednim okresie pooperacyjnym u czterech pacjentów wystąpiły objawy takie jak ból, dyskomfort, obrzęk lub krwawienie. Zdarzenia te zostały opanowane za pomocą leczenia farmakologicznego bez utraty implantu. Zgłoszona częstość występowania wyniosła 5,7%.
W trakcie obserwacji zaobserwowano tylko jedno utrzymujące się powikłanie biologiczne. Pacjent ten wymagał kilku kuracji antybiotykowych oraz powtarzanych profesjonalnych zabiegów higienizacyjnych, bez konieczności usunięcia implantu. Częstość występowania tych powikłań biologicznych oszacowano na 1,4%.
Powikłania protetyczne dotyczyły głównie tymczasowych uzupełnień z żywicy akrylowej oraz dwóch przypadków odprysków ceramiki w ostatecznych rekonstrukcjach. Ich całkowita częstość występowania wyniosła 8,9%.
6. Analiza kliniczna
Badanie to dostarcza interesujących danych klinicznych dotyczących podejścia, które ponownie wprowadza koncepcję implantów podokostnowych do nowoczesnego środowiska cyfrowego.
Oryginalność protokołu wynika mniej z samej zasady implantu podokostnowego, a bardziej ze sposobu jego projektowania i wytwarzania. Dzięki planowaniu trójwymiarowemu oraz addytywnemu wytwarzaniu tytanu autorzy starają się rozwiązać kilka problemów historycznie związanych z tymi urządzeniami, w szczególności niedoskonałe dopasowanie do anatomii kostnej oraz złożoność procesu produkcyjnego.
Uzyskane wyniki sugerują, że możliwe jest przeprowadzenie stałej rehabilitacji implanto-protetycznej u pacjentów z zaawansowaną atrofią kostną bez konieczności rutynowego stosowania procedur przeszczepów kostnych. Perspektywa ta jest szczególnie istotna u pacjentów w podeszłym wieku, dla których rozległe zabiegi rekonstrukcyjne mogą być trudne do zaakceptowania lub wykonania.
Należy jednak zachować ostrożność przy interpretacji tych danych. Brak grupy kontrolnej nie pozwala na bezpośrednie porównanie tej strategii z konwencjonalnymi technikami regeneracji kości lub implantami jarzmowymi. Ponadto zaobserwowane powikłania infekcyjne pokazują, że biologiczne zarządzanie tymi urządzeniami pozostaje kwestią krytyczną.
W związku z tym wyniki należy traktować jako zachęcające dane wstępne, a nie jako ostateczne potwierdzenie skuteczności tej techniki.
7. Zastosowania kliniczne
Dane z tego badania wydają się szczególnie istotne w następujących sytuacjach:
- ciężka atrofia kostna szczęk;
- pacjenci całkowicie bezzębni lub z zaawansowanymi brakami zębowymi wymagający stałej rehabilitacji implanto-protetycznej;
- sytuacje, w których wszczepienie konwencjonalnych implantów śródkostnych jest utrudnione;
- pacjenci w podeszłym wieku, którzy odmawiają lub nie chcą poddawać się złożonym procedurom przeszczepów kostnych;
- integracja cyfrowego przepływu pracy obejmującego CBCT, planowanie trójwymiarowe oraz wytwarzanie CAD/CAM.
Autorzy przedstawiają to podejście jako potencjalną opcję terapeutyczną w sytuacjach, gdy konwencjonalne alternatywy są ograniczone lub trudne do zastosowania.
8. Poziom dowodów, ograniczenia i przejrzystość
Poziom dowodów odpowiada retrospektywnemu obserwacyjnemu badaniu klinicznemu.
Wyniki opierają się na analizie 70 pacjentów obserwowanych przez dwa lata, co dostarcza użytecznych informacji klinicznych, ale nie pozwala na wykazanie przewagi nad innymi strategiami terapeutycznymi.
Autorzy sami wskazują kilka ograniczeń:
- retrospektywny charakter badania;
- stosunkowo niewielka liczebność próby;
- okres obserwacji ograniczony do dwóch lat;
- brak danych średnio- i długoterminowych;
- brak bezpośredniego porównania z innymi metodami leczenia.
W zakresie przejrzystości autorzy wskazują, że badanie było finansowane ze środków własnych i deklarują brak konfliktów interesów związanych z tą pracą.
9. Kluczowe punkty badania
- Typ badania: Retrospektywne badanie kliniczne
- Poziom dowodów: Retrospektywne badanie obserwacyjne
- Analizowana populacja: Pacjenci powyżej 60. roku życia z ciężką atrofią kostną
- Liczba pacjentów: 70
- Liczba implantów: 70
- Czas obserwacji: 2 lata
- Główne oceniane kryterium: Przeżywalność implantów i powikłania
- Główny wynik: Wskaźnik przeżywalności implantów wynoszący 95,8%
- Powikłania biologiczne: 1,4% przeżywających implantów
- Powikłania protetyczne: 8,9% przeżywających implantów
- Wniosek naukowy: Korzystne krótkoterminowe wyniki kliniczne dla indywidualnie projektowanych podokostnowych implantów tytanowych DMLS u pacjentów z ciężką atrofią kostną
- Potencjalne ograniczenia: Badanie retrospektywne, stosunkowo niewielka próba, obserwacja ograniczona do dwóch lat, brak grupy kontrolnej
10. Znaczenie naukowe
Publikacja ta przyczynia się do naukowej ponownej oceny implantów podokostnowych w erze cyfrowej. Chociaż ta grupa implantów praktycznie zniknęła ze współczesnej praktyki klinicznej, autorzy wykazują, że indywidualna produkcja oparta na rekonstrukcji trójwymiarowej i technologii DMLS umożliwia nowe zastosowanie tej koncepcji.
Znaczenie badania wynika również z pełnej integracji cyfrowego przepływu pracy – od wykonania badania CBCT po indywidualne wykonanie implantu i protezy implanto-protetycznej.
Chociaż dane ograniczają się do stosunkowo krótkiego okresu obserwacji, badanie dostarcza udokumentowanych wyników klinicznych, które mogą stanowić podstawę dla bardziej zaawansowanych badań prospektywnych. Tym samym przyczynia się do wzbogacenia literatury poświęconej rozwiązaniom terapeutycznym dla pacjentów z zaawansowaną atrofią kostną.
11. Wniosek redakcyjny
To retrospektywne badanie podkreśla potencjał indywidualnie projektowanych implantów podokostnowych wykonywanych w technologii DMLS w leczeniu pacjentów w podeszłym wieku z ciężką atrofią kostną. Przedstawione wyniki wykazują wysoki wskaźnik przeżywalności implantów po dwóch latach oraz ograniczoną liczbę powikłań biologicznych. Niemniej jednak, biorąc pod uwagę poziom dowodów, brak grupy porównawczej oraz ograniczony okres obserwacji klinicznej, dane te należy interpretować ostrożnie. Nadal konieczne są większe badania prospektywne w celu trwałego potwierdzenia roli tego podejścia w złożonej rehabilitacji implantologicznej.
