Revalidatie met een op maat gemaakt subperiostaal implantaat, vervaardigd via additieve productie, voor ernstige atrofie van de molaarregio van de bovenkaak: een technische beschrijving

Luigi Angelo Vaira, Andrea Biglio, Giovanni Salzano, Jerome R. Lechien, Giacomo De Riu

Full text link: https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/38866670/

Revalidatie met een op maat gemaakt subperiostaal implantaat, vervaardigd via additieve productie, voor ernstige atrofie van de molaarregio van de bovenkaak: een technische beschrijving

1. Wetenschappelijke referentie

• Titel van de studie: Additively Manufactured Custom-Made Subperiosteal Implant Rehabilitation for Severely Atrophic Maxillary Molar Area: A Technical Note
• Auteurs: Luigi Angelo Vaira, Andrea Biglio, Giovanni Salzano, Jerome R. Lechien, Giacomo De Riu
• Wetenschappelijk tijdschrift: Journal of Stomatology, Oral and Maxillofacial Surgery
• Jaar van publicatie: 2024
• DOI:1016/j.jormas.2024.101917

2. Wetenschappelijke achtergrond

De implantaatgedragen revalidatie van het posterieure deel van de bovenkaak blijft een complexe uitdaging wanneer sprake is van ernstige botatrofie. In dergelijke gevallen vereisen conventionele behandelprotocollen vaak botaugmentatie en meerdere chirurgische ingrepen, waardoor de totale behandeltijd aanzienlijk kan toenemen. Daarom is de belangstelling voor behandelingen zonder bottransplantatie de afgelopen jaren sterk gegroeid.

Hoewel alternatieve implantaatconcepten zonder botaugmentatie steeds vaker worden toegepast bij uitgebreide revalidaties van een ernstig geatrofieerde bovenkaak, is hun toepassing bij gelokaliseerde defecten veel minder goed gedocumenteerd. Tegelijkertijd hebben digitale behandelplanning, CAD/CAM-technologie en additieve productie de ontwikkeling van patiëntspecifieke subperiostale implantaten mogelijk gemaakt. Deze technische beschrijving onderzoekt de haalbaarheid van deze gepersonaliseerde benadering voor een gelokaliseerde revalidatie van de molaarregio van de bovenkaak.

3. Doel van de studie

Het doel van deze technische beschrijving was het presenteren van een patiëntspecifiek subperiostaal implantaat, vervaardigd met behulp van additieve productietechnologie, voor de behandeling van een patiënt met ernstige atrofie van de molaarregio van de bovenkaak. De auteurs wilden de technische haalbaarheid aantonen van deze gepersonaliseerde oplossing voor een sectoriële implantologische revalidatie, een indicatie die tot nu toe beperkt is beschreven.

4. Methodologie

Deze publicatie betreft een technische beschrijving op basis van één klinische casus.

De auteurs beschrijven de behandeling van een patiënt met een tandeloze molaarregio in de bovenkaak en ernstige botatrofie met behulp van een individueel ontworpen subperiostaal implantaat dat via additieve productie werd vervaardigd. Het beschikbare abstract bevat geen gedetailleerde informatie over de digitale ontwerpprocedure, het chirurgische protocol, de prothetische behandeling, de duur van de follow-up of de gehanteerde evaluatiecriteria. Ook het exacte aantal geplaatste implantaten wordt niet vermeld.

5. Belangrijkste resultaten

De beschreven casus laat zien dat een patiëntspecifiek subperiostaal implantaat technisch kan worden toegepast voor de revalidatie van een ernstig geatrofieerde posterieure bovenkaak.

Volgens het abstract suggereert deze ervaring dat subperiostale implantaten, die voornamelijk zijn beschreven voor volledige revalidaties van een geatrofieerde bovenkaak, mogelijk ook kunnen worden ingezet voor gelokaliseerde defecten. De auteurs presenteren deze techniek als een potentiële optie in situaties waarin conventionele implantologische behandelingen meerdere operaties en langere revalidatieperiodes vereisen.

Het abstract bevat echter geen kwantitatieve gegevens over implantaatoverleving, biologische of prothetische complicaties, functionele uitkomsten, botstabiliteit of patiëntgerapporteerde resultaten. De beschikbare informatie ondersteunt daarom uitsluitend de technische uitvoerbaarheid van de beschreven behandeling.

6. Klinische analyse

De belangrijkste bijdrage van deze publicatie ligt in de uitbreiding van de mogelijke indicaties voor patiëntspecifieke subperiostale implantaten, en niet in het aantonen van hun klinische effectiviteit. Tot op heden zijn dergelijke implantaten voornamelijk beschreven voor volledige rehabilitaties van ernstig geatrofieerde bovenkaken. Deze casus suggereert dat dezelfde technologie mogelijk ook toepasbaar is bij gelokaliseerde defecten.

Deze ontwikkeling sluit aan bij de voortschrijdende digitalisering binnen de implantologie, waarbij driedimensionale planning, CAD/CAM-technologie en additieve productie gepersonaliseerde oplossingen mogelijk maken die aansluiten op de anatomie van de individuele patiënt. Voor zorgvuldig geselecteerde patiënten met ernstige lokale botatrofie kan deze aanpak in de toekomst een aanvullende behandeloptie vormen.

De resultaten dienen echter met de nodige voorzichtigheid te worden geïnterpreteerd. De publicatie beschrijft slechts één klinische casus en bevat geen vergelijkende gegevens, gestandaardiseerde uitkomstmaten of langetermijnresultaten. Daardoor kunnen geen conclusies worden getrokken over de voorspelbaarheid, veiligheid of klinische effectiviteit van deze techniek. Prospectieve onderzoeken met grotere patiëntengroepen en langdurige follow-up zijn noodzakelijk om de werkelijke klinische waarde van deze behandeling vast te stellen.

7. Klinische toepassingen

Op basis van de beschikbare gegevens kan deze techniek mogelijk worden overwogen bij zorgvuldig geselecteerde patiënten met ernstige gelokaliseerde botatrofie in de molaarregio van de bovenkaak.

De publicatie onderstreept de mogelijkheden van digitale behandelplanning, CAD/CAM-technologie en additieve productie voor de ontwikkeling van patiëntspecifieke implantaatoplossingen binnen de orale en maxillofaciale chirurgie. De huidige gegevens zijn echter onvoldoende om duidelijke indicaties, patiëntselectiecriteria of langetermijnresultaten vast te stellen. De beschreven behandeling moet daarom voorlopig worden beschouwd als een technisch haalbare benadering.

8. Bewijsniveau, beperkingen en transparantie

Deze publicatie betreft een technische beschrijving van één klinische casus en vertegenwoordigt daarmee een laag niveau van wetenschappelijk bewijs.

De methodologische beperkingen omvatten het ontbreken van een controlegroep, kwantitatieve uitkomstgegevens, vergelijkingen met andere behandelmethoden en langetermijnfollow-up. Hierdoor is de generaliseerbaarheid van de bevindingen beperkt.

In de beschikbare informatie worden geen belangenconflicten of financiële relaties met implantaatfabrikanten vermeld.

De conclusies dienen daarom uitsluitend te worden beschouwd als een demonstratie van de technische haalbaarheid en niet als bewijs voor de klinische effectiviteit of routinematige toepasbaarheid van deze techniek.

9. Belangrijkste punten van de studie

• Studietype: Technische beschrijving met één klinische casus.
• Bewijsniveau:
• Onderzochte populatie: Eén patiënt met ernstige atrofie van de molaarregio van de bovenkaak.
• Aantal patiënten:
• Aantal implantaten: Niet vermeld in de beschikbare informatie.
• Follow-upduur: Niet vermeld in de beschikbare informatie.
• Primaire uitkomstmaat: Technische haalbaarheid van een patiëntspecifiek subperiostaal implantaat.
• Belangrijkste resultaat: Demonstratie van een sectoriële revalidatie met een via additieve productie vervaardigd subperiostaal implantaat op maat.
• Wetenschappelijke conclusie: De publicatie toont de technische uitvoerbaarheid aan, maar levert onvoldoende klinisch bewijs om de langetermijnprestaties te beoordelen.
• Belangrijkste beperkingen: Eén klinische casus, geen kwantitatieve resultaten, geen vergelijking met andere behandelmethoden en geen langetermijnfollow-up.

10. Wetenschappelijke impact

Deze technische beschrijving levert een bijdrage aan de ontwikkeling van de digitale implantologie door een nieuwe mogelijke toepassing van patiëntspecifieke subperiostale implantaten te introduceren. In plaats van de klinische effectiviteit van deze techniek te bevestigen, laat de studie zien dat deze technologie mogelijk ook kan worden toegepast bij gelokaliseerde defecten van de bovenkaak.

Het wetenschappelijke belang ligt vooral in het gebruik van additieve productie en gepersonaliseerd implantaatontwerp voor complexe anatomische situaties. Hoewel de huidige evidentie nog beperkt is, vormt deze publicatie een uitgangspunt voor toekomstig onderzoek naar patiëntspecifieke implantaatoplossingen. Prospectieve studies met grotere patiëntengroepen, gestandaardiseerde evaluatiecriteria en langdurige follow-up zullen noodzakelijk zijn om de plaats van deze techniek binnen de moderne implantologie te bepalen.

11. Redactionele conclusie

Deze technische beschrijving presenteert een innovatieve toepassing van een via additieve productie vervaardigd patiëntspecifiek subperiostaal implantaat voor de behandeling van ernstige lokale atrofie van de bovenkaak. De belangrijkste bijdrage van de studie is de demonstratie van de technische haalbaarheid van deze gepersonaliseerde benadering. Gezien het lage bewijsniveau en het ontbreken van klinische langetermijngegevens moet deze publicatie worden beschouwd als een verkennende bijdrage die richting geeft aan toekomstig onderzoek, maar nog geen definitieve onderbouwing vormt voor routinematige klinische toepassing.