Op maat gemaakte subperiostale implantaten voor segmentale rehabilitatie van ernstig geatrofieerde bovenkaken: een technische beschrijving

Luigi Angelo Vaira, Andrea Biglio, Giovanni Salzano, Alberto Pispero, Jerome R. Lechien, Giacomo De Riu

Full text link: https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/40058765/

Op maat gemaakte subperiostale implantaten voor segmentale rehabilitatie van ernstig geatrofieerde bovenkaken: een technische beschrijving

1. Wetenschappelijke referentie

• Titel van de studie: Custom-Fabricated Subperiosteal Implants for Sectional Rehabilitation of Severely Atrophic Maxillae: A Technical Note
• Auteurs: Luigi Angelo Vaira, Andrea Biglio, Giovanni Salzano, Alberto Pispero, Jerome R. Lechien, Giacomo De Riu
• Wetenschappelijk tijdschrift: Journal of Oral and Maxillofacial Surgery (JOMS)
• Jaar van publicatie: 2025
• DOI:1016/j.joms.2025.02.007

2. Wetenschappelijke achtergrond

De implantologische rehabilitatie van ernstig geatrofieerde posterieure delen van de bovenkaak blijft een complexe uitdaging binnen de orale implantologie en kaakchirurgie. Bij partieel dentate patiënten zijn conventionele implantologische technieken zonder botaugmentatie niet altijd toepasbaar, terwijl reconstructieve ingrepen met bottransplantaten de chirurgische belasting, de behandelingsduur en de complexiteit van de behandeling kunnen vergroten. Daarom groeit de belangstelling voor patiëntspecifieke subperiostale implantaten, die ontworpen worden om zich nauwkeurig aan te passen aan de resterende anatomie van de bovenkaak.

Deze studie onderzoekt het gebruik van op maat vervaardigde subperiostale implantaten voor de lokale rehabilitatie van ernstig geatrofieerde posterieure bovenkaaksegmenten. Naast implantaatoverleving worden ook radiologische botstabiliteit en de gezondheid van de peri-implantaire weke delen geëvalueerd. Daarmee levert de studie klinische gegevens over een gepersonaliseerde behandelingsstrategie voor patiënten met ernstige maxillaire atrofie.

3. Doel van de studie

Het doel van deze retrospectieve studie was het beoordelen van de klinische resultaten van op maat gemaakte subperiostale implantaten die werden toegepast voor de segmentale rehabilitatie van ernstig geatrofieerde posterieure bovenkaaksectoren bij partieel dentate patiënten. De onderzoekers evalueerden implantaatoverleving, klinisch succes, radiologische botveranderingen en de conditie van de peri-implantaire weke delen gedurende de follow-up.

4. Methodologie

Dit onderzoek betreft een retrospectieve observationele studie met 16 opeenvolgende patiënten die een Cawood en Howell klasse V- of VI-atrofie van de bovenkaak vertoonden. In totaal werden 21 patiëntspecifieke subperiostale implantaten geplaatst voor segmentale rehabilitatie van de posterieure bovenkaak.

De mediane follow-up bedroeg 36 maanden, met een interkwartielafstand van 24 tot 48 maanden. De onderzochte uitkomstmaten omvatten implantaatoverleving, klinisch succes, radiologisch gemeten botresorptie onder de abutments en de gezondheid van de peri-implantaire weke delen, waaronder bloeding bij sonderen. Verdere details over de chirurgische procedure of de productie van de implantaten worden in de beschikbare samenvatting niet vermeld.

5. Belangrijkste resultaten

De studie rapporteert gunstige klinische resultaten voor de op maat gemaakte subperiostale implantaten gedurende de observatieperiode. Zowel de implantaatoverleving als het klinische succes bedroegen 95,2% na één jaar en na vijf jaar, terwijl slechts een beperkt aantal complicaties werd vastgesteld.

Radiologisch werd een goede stabiliteit van het ondersteunende bot waargenomen. De gemiddelde botresorptie onder de abutments bedroeg 0,18 mm na één jaar.

Ook de gezondheid van de peri-implantaire weke delen verbeterde tijdens de follow-up. Bloeding bij sonderen werd vastgesteld bij 10% van de abutments na zes maanden, afnemend tot 2,5% na vier jaar. Deze bevindingen wijzen op een gunstige ontwikkeling van de peri-implantaire weefselconditie binnen de onderzochte patiëntengroep.

Volgens de auteurs kunnen op maat gemaakte subperiostale implantaten een botaugmentatievrije behandelingsoptie vormen voor zorgvuldig geselecteerde patiënten, al benadrukken zij dat aanvullend onderzoek noodzakelijk is om de langetermijneffectiviteit te bevestigen.

6. Klinische analyse

Deze studie richt zich op een specifieke en technisch uitdagende indicatie binnen de implantologie: de rehabilitatie van ernstig geatrofieerde posterieure bovenkaaksegmenten bij partieel dentate patiënten. In dergelijke situaties kunnen conventionele implantaatprotocollen zonder botopbouw moeilijk uitvoerbaar zijn, waardoor alternatieve behandelstrategieën noodzakelijk worden.

De gepresenteerde resultaten suggereren dat patiëntspecifieke subperiostale implantaten een stabiele implantaatgedragen rehabilitatie mogelijk kunnen maken, met beperkte radiologische botresorptie en een gunstige evolutie van de peri-implantaire weke delen. Deze bevindingen ondersteunen het potentieel van gepersonaliseerde implantaatontwerpen die worden ontwikkeld met behulp van digitale planning en maatwerkproductie.

Toch moeten de resultaten met de nodige voorzichtigheid worden geïnterpreteerd. Door het retrospectieve karakter van de studie, de beperkte omvang van de onderzoekspopulatie en het ontbreken van een controlegroep kunnen geen definitieve conclusies worden getrokken over de superioriteit van deze techniek ten opzichte van andere behandelingsopties. De studie toont in de eerste plaats de klinische haalbaarheid van deze benadering aan en vormt een basis voor toekomstig prospectief onderzoek.

7. Klinische toepassingen

De bevindingen kunnen relevant zijn voor de behandeling van partieel dentate patiënten met ernstige atrofie van de posterieure bovenkaak, vooral wanneer conventionele implantologische technieken zonder botaugmentatie geen geschikte oplossing bieden.

Daarnaast onderstreept de studie het mogelijke belang van patiëntspecifieke subperiostale implantaten binnen digitale implantologische workflows en complexe implantaatgedragen rehabilitaties. Deze toepassingen dienen echter beperkt te blijven tot de indicaties die in deze studie zijn onderzocht en mogen niet zonder aanvullend bewijs worden uitgebreid naar andere klinische situaties.

8. Bewijsniveau, beperkingen en transparantie

Deze publicatie betreft een retrospectieve observationele studie, wat overeenkomt met een matig klinisch bewijsniveau.

De voornaamste methodologische beperkingen zijn de beperkte steekproefomvang, het retrospectieve onderzoeksdesign en het ontbreken van een controlegroep. Bovendien geven de auteurs zelf aan dat aanvullende studies noodzakelijk zijn om de langetermijnresultaten van deze techniek te bevestigen.

In de beschikbare informatie worden geen belangenconflicten, industriële financiering of relaties met implantaatfabrikanten vermeld. Deze gegevens zijn niet gespecificeerd in de beschikbare samenvatting.

9. Belangrijkste punten van de studie

• Studietype: Retrospectieve observationele studie.
• Bewijsniveau: Retrospectieve klinische studie.
• Patiëntenpopulatie: 16 patiënten met Cawood en Howell klasse V-VI bovenkaakatrofie.
• Aantal implantaten: 21 op maat gemaakte subperiostale implantaten.
• Follow-up: Mediaan van 36 maanden (interkwartielafstand: 24-48 maanden).
• Primaire uitkomstmaten: Implantaatoverleving, klinisch succes, radiologische botstabiliteit en gezondheid van de peri-implantaire weke delen.
• Belangrijkste resultaat: Implantaatoverleving en klinisch succes van 95,2%, met geringe botresorptie en weinig complicaties.
• Wetenschappelijke conclusie: Op maat gemaakte subperiostale implantaten lijken een veelbelovend alternatief zonder botaugmentatie voor geselecteerde patiënten met ernstige bovenkaakatrofie.
• Beperkingen: Kleine onderzoekspopulatie, retrospectief design, geen controlegroep en behoefte aan langetermijnonderzoek.

10. Wetenschappelijke impact

Deze technische beschrijving levert een waardevolle bijdrage aan de wetenschappelijke literatuur over patiëntspecifieke subperiostale implantaten voor complexe implantologische rehabilitaties. In tegenstelling tot veel studies die zich richten op volledige kaakrehabilitaties, onderzoekt deze publicatie een meer afgebakende indicatie: de segmentale rehabilitatie van ernstig geatrofieerde posterieure bovenkaaksegmenten.

De gerapporteerde klinische, radiologische en peri-implantaire resultaten ondersteunen de haalbaarheid van een gepersonaliseerde implantologische benadering waarbij digitale planning en maatwerk centraal staan. Hoewel het bewijsniveau beperkt blijft, vormt deze studie een nuttige basis voor verdere prospectieve en vergelijkende onderzoeken die de plaats van deze techniek binnen de hedendaagse implantologie nader kunnen bepalen.

11. Redactionele conclusie

Deze studie presenteert bemoedigende klinische resultaten voor het gebruik van op maat gemaakte subperiostale implantaten bij de segmentale rehabilitatie van ernstig geatrofieerde bovenkaaksegmenten. Binnen de onderzochte patiëntengroep werden een hoge implantaatoverleving, een gunstige radiologische stabiliteit en een positieve ontwikkeling van de peri-implantaire weke delen waargenomen. Vanwege het retrospectieve onderzoeksdesign en de beperkte steekproef dienen deze resultaten echter als voorlopige klinische evidentie te worden beschouwd, die bevestiging behoeft door prospectieve studies van hogere methodologische kwaliteit.