Biofilmaccumulatie op volledige implantaatgedragen subperiostale boogprothesen: de invloed van het pontic-ontwerp

Pingyi Jia, Jingwen Yang

Full text link: https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/38233257/

Biofilmaccumulatie op volledige implantaatgedragen subperiostale boogprothesen: de invloed van het pontic-ontwerp

1. Wetenschappelijke referentie

• Titel van de studie: Biofilm accumulation on complete arch subperiosteal implant-supported prostheses: Effect of pontic type
• Auteurs: Pingyi Jia, Jingwen Yang
• Wetenschappelijk tijdschrift: The Journal of Prosthetic Dentistry
• Publicatiejaar: 2024
• DOI:1016/j.prosdent.2023.12.015

2. Wetenschappelijke achtergrond

Volledige implantaatgedragen boogprothesen op subperiostale implantaten vormen een behandelingsoptie voor patiënten met complexe implantologische rehabilitaties. Naast een stabiele functionele en prothetische reconstructie is een goede mondhygiëne van essentieel belang om de biologische gezondheid van de peri-implantaire weefsels op lange termijn te behouden. Vooral het weefselgerichte oppervlak van de prothese kan moeilijk toegankelijk zijn tijdens de dagelijkse reiniging, waardoor biofilm zich gemakkelijker kan ophopen.

De vormgeving van het pontic kan daarom een belangrijke rol spelen bij de reinigbaarheid van de prothese. Toch is onvoldoende bekend welke invloed verschillende ponticvormen hebben op de retentie van biofilm. Deze experimentele studie onderzoekt deze relatie en levert gegevens die kunnen bijdragen aan een betere prothetische ontwerpstrategie voor volledige implantaatgedragen restauraties.

3. Doel van de studie

Het doel van deze in-vitrostudie was na te gaan of de morfologie van het intaglio-oppervlak van volledige implantaatgedragen subperiostale boogprothesen invloed heeft op de accumulatie van biofilm. Daarnaast onderzochten de auteurs of transmucosale hoogte en de afstand tussen aangrenzende implantaten verband hielden met de hoeveelheid biofilm.

4. Methodologie

Deze studie werd uitgevoerd als een experimenteel in-vitroonderzoek.

In totaal werden 68 volledige implantaatgedragen subperiostale boogprothesen vervaardigd met verschillende interimplantaire afstanden en vier ponticontwerpen: saddle (zadelvormig), flat (vlak), scalloped (geschulpt) en ovate (eivormig).

Om biofilmvorming te simuleren werd een groene aerosol aangebracht op het intaglio-oppervlak van de prothesen. Vervolgens werden de restauraties volgens een gestandaardiseerd protocol gereinigd met tandzijde. Daarna werden de prothesen gedigitaliseerd met een intra-orale scanner. De resterende gekleurde zones werden geïdentificeerd en gekwantificeerd met behulp van een driedimensionale macroscopische analysemethode. Daarnaast werden de interimplantaire afstanden en de transmucosale hoogte gemeten. Voor de statistische analyse werden de Spearman-correlatietest en Generalized Estimating Equations (GEE) gebruikt, waarbij rekening werd gehouden met verschillende anatomische en prothetische variabelen.

5. Belangrijkste resultaten

De analyse toonde een statistisch significante correlatie tussen de transmucosale hoogte en de omvang van de biofilmaccumulatie, met een correlatiecoëfficiënt van 0,208 (P < 0,001). Dit wijst erop dat deze anatomische parameter invloed heeft op de hoeveelheid biofilm ter hoogte van het ponticgebied.

Na correctie voor de onderzochte variabelen bleek uit de GEE-modellen dat zadelvormige pontics (saddle) significant meer biofilm vasthielden dan de overige onderzochte ponticvormen.

Daarentegen vertoonden vlakke (flat) en eivormige (ovate) pontics een significant lagere biofilmretentie. In het beschikbare abstract worden geen aanvullende significante resultaten vermeld voor de overige onderzochte variabelen.

6. Klinische analyse

Deze studie benadrukt dat het ontwerp van een implantaatgedragen prothese niet uitsluitend moet worden beoordeeld op mechanische of esthetische eigenschappen. Ook de mogelijkheid om de prothese doeltreffend te reinigen is van groot belang voor een duurzame peri-implantaire gezondheid.

Binnen de experimentele omstandigheden beïnvloedde de vorm van het pontic de hoeveelheid achterblijvende gesimuleerde biofilm. De resultaten wijzen erop dat vlakke en eivormige pontics gunstiger kunnen zijn voor de toegankelijkheid tijdens de dagelijkse mondhygiëne dan zadelvormige pontics, die een grotere neiging tot biofilmretentie vertoonden.

Daarnaast suggereert de gevonden relatie tussen transmucosale hoogte en biofilmaccumulatie dat ook anatomische factoren een rol spelen bij het ontwerpen van implantaatgedragen restauraties.

De bevindingen moeten echter met de nodige voorzichtigheid worden geïnterpreteerd. Het onderzoek werd uitgevoerd in een in-vitromodel, waardoor de complexe omstandigheden in de mond, zoals speeksel, bacteriële kolonisatie, kauwbelasting en individuele mondhygiënegewoonten, niet volledig worden nagebootst. De resultaten vormen daarom een waardevolle wetenschappelijke aanwijzing, maar zijn geen directe klinische aanbeveling.

7. Klinische toepassingen

De resultaten kunnen worden meegenomen bij het ontwerpen van volledige implantaatgedragen boogprothesen op subperiostale implantaten, vooral wanneer een goede reinigbaarheid en langdurig onderhoud belangrijke behandeldoelen zijn.

Binnen digitale CAD/CAM-workflows kan de keuze van een geschikte ponticvorm bijdragen aan een betere toegankelijkheid voor mondhygiëne. Deze bevindingen zijn relevant voor implantologen, mond-, kaak- en aangezichtschirurgen, restauratief tandartsen en tandtechnici die betrokken zijn bij complexe implantaatgedragen rehabilitaties.

De beschikbare gegevens ondersteunen echter geen extrapolatie van deze conclusies naar andere typen implantaatgedragen restauraties.

8. Bewijsniveau, beperkingen en transparantie

Deze studie betreft een preklinisch in-vitroonderzoek en vertegenwoordigt daarmee een lager bewijsniveau dan klinische studies bij patiënten.

Het experimentele ontwerp werd uitgevoerd onder gecontroleerde laboratoriumomstandigheden en ondersteund door passende statistische analyses. Desondanks kunnen laboratoriummodellen de biologische processen van biofilmvorming in de mond slechts gedeeltelijk nabootsen.

Het beschikbare abstract vermeldt geen aanvullende methodologische beperkingen naast het in-vitrokarakter van het onderzoek.

Er worden in de verstrekte gegevens geen belangenconflicten of relaties van de auteurs met fabrikanten of bedrijven vermeld.

9. Kernpunten van de studie

• Type studie: Experimenteel in-vitroonderzoek.
• Bewijsniveau: Preklinische laboratoriumstudie.
• Onderzoeksmateriaal: 68 volledige implantaatgedragen subperiostale boogprothesen.
• Follow-up: Niet van toepassing.
• Primaire uitkomstmaat: Biofilmaccumulatie afhankelijk van het ponticontwerp.
• Belangrijkste resultaat: Zadelvormige pontics vertoonden de hoogste biofilmretentie.
• Aanvullende bevinding: Vlakke en eivormige pontics hielden significant minder biofilm vast; transmucosale hoogte correleerde significant met biofilmaccumulatie.
• Wetenschappelijke conclusie: De vorm van het pontic en de transmucosale hoogte beïnvloeden de biofilmretentie onder de onderzochte experimentele omstandigheden.
• Beperkingen: In-vitroonderzoek; verdere methodologische beperkingen worden niet vermeld in het beschikbare abstract.

10. Wetenschappelijke betekenis

Deze studie levert een bijdrage aan de kennis over de invloed van prothetisch ontwerp op het biologische onderhoud van volledige implantaatgedragen restauraties. Waar veel onderzoeken zich richten op mechanische prestaties of esthetische resultaten, legt dit onderzoek de nadruk op de reinigbaarheid van het intaglio-oppervlak en de mogelijke invloed daarvan op biofilmretentie.

Hoewel de resultaten afkomstig zijn uit een laboratoriummodel, vormen zij een wetenschappelijke basis voor toekomstig klinisch onderzoek naar de relatie tussen ponticontwerp en de gezondheid van peri-implantaire weefsels. Daarmee draagt deze studie bij aan de ontwikkeling van prothetische ontwerpen die niet alleen functioneel en esthetisch zijn, maar ook gericht op een optimale onderhoudbaarheid.

11. Redactionele conclusie

Deze preklinische studie laat zien dat het ontwerp van het pontic invloed heeft op de gesimuleerde biofilmretentie bij volledige implantaatgedragen subperiostale boogprothesen. Binnen het gebruikte laboratoriummodel vertoonden vlakke en eivormige pontics minder biofilmaccumulatie dan zadelvormige pontics. Daarnaast bleek de transmucosale hoogte eveneens samen te hangen met de hoeveelheid achterblijvend biofilm. Hoewel bevestiging door klinisch onderzoek noodzakelijk blijft, onderstrepen deze resultaten het belang van een goed reinigbaar prothetisch ontwerp bij complexe implantologische rehabilitaties.