Op maat gemaakte titanium subperiostale implantaten vervaardigd met Direct Metal Laser Sintering (DMLS) in de orale en maxillofaciale chirurgie voor patiënten met ernstig botdeficiëntie — Een pilootstudie

Alexandru Nemtoi, Vlad Covrig, Ana Nemtoi, George Stoica, Ruxandra Vatavu, Danisia Haba, Irina Zetu

Full text links: https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/36292220/

Op maat gemaakte titanium subperiostale implantaten vervaardigd met Direct Metal Laser Sintering (DMLS) in de orale en maxillofaciale chirurgie voor patiënten met ernstig botdeficiëntie — Een pilootstudie

1. Wetenschappelijke referentie

• Titel van de studie: Op maat gemaakte titanium subperiostale implantaten vervaardigd met Direct Metal Laser Sintering (DMLS) in de orale en maxillofaciale chirurgie voor patiënten met ernstig botdeficiëntie — Een pilootstudie
• Auteurs: Alexandru Nemtoi, Vlad Covrig, Ana Nemtoi, George Stoica, Ruxandra Vatavu, Danisia Haba, Irina Zetu
• Wetenschappelijk tijdschrift: Diagnostics
• Jaar van publicatie: 2022
• DOI: 10.3390/diagnostics12102531

2. Wetenschappelijke achtergrond

De behandeling van patiënten met ernstige botatrofie van de kaak blijft een van de grootste uitdagingen binnen de moderne implantologie. Wanneer het resterende botvolume onvoldoende is om conventionele endossale implantaten te plaatsen, kunnen botreconstructieve procedures worden overwogen. Deze interventies verhogen echter vaak de therapeutische complexiteit, de duur van de behandeling en het risico op postoperatieve complicaties.

In deze context genieten subperiostale implantaten opnieuw belangstelling dankzij de vooruitgang van digitale workflows binnen de orale chirurgie. De combinatie van driedimensionale beeldvorming, computergestuurde planning en additieve productietechnologieën maakt het tegenwoordig mogelijk om gepersonaliseerde structuren te ontwerpen die zijn aangepast aan de anatomie van de patiënt.

Deze technologische evolutie opent nieuwe perspectieven voor implantologische revalidatie van edentate patiënten of patiënten met gevorderde botresorptie, vooral wanneer conventionele technieken moeilijk toepasbaar zijn.

3. Doel van de studie

Het hoofddoel van deze studie was het presenteren van een digitaal protocol voor het ontwerpen en vervaardigen van op maat gemaakte titanium subperiostale implantaten geproduceerd met Direct Metal Laser Sintering (DMLS), evenals het evalueren van de vroege en late complicaties die werden waargenomen na plaatsing bij patiënten met aanzienlijke botresorptie en een ongunstige botkwaliteit.

4. Methodologie

Dit onderzoek betreft een retrospectieve pilootstudie uitgevoerd in twee particuliere centra voor orale en maxillofaciale chirurgie in Roemenië.

Van de aanvankelijk geïdentificeerde 19 patiënten werden uiteindelijk 16 patiënten geïncludeerd na uitsluiting van onvolledige dossiers. De studiepopulatie bestond uit 9 mannen en 7 vrouwen tussen 55 en 69 jaar.

Elke patiënt onderging een panoramische radiografie en een CBCT-scan in combinatie met digitale planning. De subperiostale implantaten werden individueel ontworpen op basis van driedimensionale gegevens en vervolgens vervaardigd uit titanium met behulp van DMLS-technologie.

De geëvalueerde criteria omvatten:

• aanpassing en stabiliteit van de implantaten;
• duur van de chirurgische ingreep;
• implantaatoverleving;
• vroege complicaties;
• late complicaties.

De in de studie gerapporteerde klinische follow-up bedroeg zes maanden voor de evaluatie van late complicaties.

5. Belangrijkste resultaten

In totaal werden 16 gepersonaliseerde subperiostale implantaten geplaatst bij de geïncludeerde patiënten. Elf implantaten werden in de bovenkaak geplaatst en vijf in de onderkaak.

De aanpassing van de implantaten aan de benige structuren werd over het algemeen als bevredigend beschouwd, met een gemiddelde score van 4 op 5 toegekend door de chirurgen. Twaalf implantaten kregen een beoordeling die als goed tot uitstekend werd beschouwd, terwijl slechts één implantaat een onvoldoende aanpassing vertoonde.

De gemiddelde duur van de chirurgische ingrepen bedroeg 86,18 minuten. Procedures uitgevoerd in de bovenkaak namen meer tijd in beslag dan die in de onderkaak.

Tijdens de follow-up ging slechts één implantaat verloren. Volgens de auteurs hield dit falen verband met een onvoldoende aanpassing van de structuur en terugkerende infecties die niet reageerden op de behandeling.

Wat betreft postoperatieve complicaties waren pijn, oedeem en zwelling voornamelijk beperkt tot de eerste dagen na de operatie. Ernstige late complicaties zoals implantaatmobiliteit, suppuratie of aanhoudende pijn werden niet gerapporteerd. Bij zes patiënten werd echter een gedeeltelijke blootstelling van het implantaat waargenomen zonder gemelde functionele hinder. Daarnaast werd een fractuur van een tijdelijke prothese beschreven.

6. Klinische analyse

Deze studie illustreert het potentieel van op maat gemaakte subperiostale implantaten vervaardigd met DMLS-technologie in situaties waarin conventionele implantologische opties beperkt kunnen zijn door gevorderde botatrofie.

De belangrijkste interesse ligt in het gebruik van een volledig digitale workflow die CBCT-beeldvorming, computergestuurd ontwerp en additieve productie integreert. Deze aanpak beoogt de anatomische aanpassing van implantaatstructuren te verbeteren, een factor die bepalend lijkt te zijn voor de waargenomen resultaten. Het enige gerapporteerde falen betrof precies een implantaat met een onvoldoende pasvorm.

Vanuit klinisch oogpunt suggereren de resultaten dat deze strategie een alternatief zou kunnen vormen voor bepaalde edentate of ernstig geresorbeerde patiënten die complexe bottransplantatieprocedures weigeren of hiervoor niet in aanmerking komen. De snelle realisatie van een vaste prothetische voorziening vormt eveneens een interessant aspect van het beschreven protocol.

Deze resultaten moeten echter met voorzichtigheid worden geïnterpreteerd. De onderzochte populatie blijft beperkt en de klinische follow-up is relatief kort. Bovendien maakt het ontbreken van een controlegroep geen directe vergelijking mogelijk tussen deze aanpak en andere therapeutische oplossingen, zoals botreconstructieve procedures of alternatieve implantaatprotocollen. De gepresenteerde gegevens maken daarom voornamelijk een beoordeling van de klinische haalbaarheid van de techniek mogelijk en niet het vaststellen van therapeutische superioriteit.

7. Klinische toepassingen

De resultaten van deze studie kunnen bijzonder relevant zijn in verschillende klinische situaties:

• patiënten met ernstige botatrofie van de boven- of onderkaak;
• volledige of uitgebreide edentatie met onvoldoende botvolume voor conventionele implantaten;
• patiënten die botregeneratie- of transplantatieprocedures weigeren;
• complexe implantologische revalidatie die geavanceerde digitale planning vereist;
• protocollen die CAD/CAM-technologieën en additieve productie integreren in de orale en maxillofaciale chirurgie.

De studie suggereert dat deze aanpak een aanvullende therapeutische optie kan vormen in geselecteerde gevallen, mits voldoende chirurgische expertise beschikbaar is.

8. Evidentieniveau, beperkingen en transparantie

Deze publicatie betreft een retrospectieve observationele pilootstudie uitgevoerd bij een beperkte patiëntenreeks.

Het evidentieniveau moet daarom als matig tot laag worden beschouwd in vergelijking met gecontroleerde studies of grootschalige prospectieve onderzoeken.

De belangrijkste identificeerbare beperkingen zijn:

• de beperkte steekproefomvang van 16 patiënten;
• het ontbreken van een controlegroep;
• het retrospectieve karakter van de analyse;
• een follow-upperiode van slechts zes maanden voor de evaluatie van late complicaties.

De auteurs verklaren geen externe financiering voor dit onderzoek te hebben ontvangen en melden geen belangenconflicten.

Deze elementen vereisen een voorzichtige interpretatie van de resultaten en benadrukken de noodzaak van aanvullende langetermijnstudies.

9. Kernpunten van de studie

• Type studie: Retrospectieve pilootstudie
• Evidentieniveau: Observationele casusreeks
• Geanalyseerde populatie: Edentate of gedeeltelijk edentate patiënten met aanzienlijke botresorptie
• Aantal patiënten: 16
• Aantal implantaten: 16
• Duur van de follow-up: 6 maanden
• Primair geëvalueerde uitkomst: Implantaataanpassing, implantaatoverleving en complicaties
• Belangrijkste resultaat: Verlies van slechts één implantaat geassocieerd met onvoldoende aanpassing en terugkerende infecties
• Wetenschappelijke conclusie: Op maat gemaakte titanium subperiostale implantaten vervaardigd met DMLS vertoonden bevredigende klinische resultaten in deze beperkte cohort
• Mogelijke beperkingen: Kleine steekproefomvang, ontbreken van een controlegroep en beperkte follow-upduur

10. Wetenschappelijke impact

Deze studie draagt bij aan de wetenschappelijke heropleving van subperiostale implantaten dankzij hedendaagse digitale technologieën. Historisch gezien werden deze hulpmiddelen geleidelijk verlaten vanwege fabricageproblemen en complicaties die gepaard gingen met vroegere protocollen.

De gepresenteerde gegevens suggereren dat de combinatie van CBCT-beeldvorming, computergestuurd ontwerp en Direct Metal Laser Sintering het mogelijk maakt dit concept opnieuw te benaderen met geavanceerdere technologische middelen. De studie levert daarmee aanvullende klinische gegevens over de haalbaarheid van deze benadering bij de behandeling van ernstige botatrofie.

Hoewel de resultaten voorlopig blijven, sluiten zij aan bij de groeiende tendens naar personalisering van implantologische behandelingen. Deze publicatie draagt ook bij aan de documentatie van complicaties die tijdens de eerste maanden na implantaatplaatsing werden waargenomen en benadrukt het belang van een nauwkeurige pasvorm van gepersonaliseerde implantaatstructuren.

11. Redactionele conclusie

Deze pilootstudie levert interessante klinische gegevens op over het gebruik van op maat gemaakte titanium subperiostale implantaten vervaardigd met DMLS-technologie bij patiënten met aanzienlijke botresorptie. De waargenomen resultaten wijzen op een goede klinische haalbaarheid en een gunstige overlevingsgraad op korte termijn. Niettemin vereisen de beperkte steekproefomvang en de korte follow-upperiode een voorzichtige interpretatie. Grotere prospectieve studies zullen noodzakelijk zijn om de rol van deze benadering binnen de implantologische revalidatie van ernstig geatrofieerde boven- en onderkaken nauwkeuriger te bepalen.