Spersonalizowane podokostnowe implanty tytanowe wytwarzane metodą bezpośredniego spiekania laserowego metalu (DMLS) w chirurgii jamy ustnej i szczękowo-twarzowej u pacjentów z ciężkim deficytem kostnym — Badanie pilotażowe

Alexandru Nemtoi, Vlad Covrig, Ana Nemtoi, George Stoica, Ruxandra Vatavu, Danisia Haba, Irina Zetu

Full text links: https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/36292220/

Spersonalizowane podokostnowe implanty tytanowe wytwarzane metodą bezpośredniego spiekania laserowego metalu (DMLS) w chirurgii jamy ustnej i szczękowo-twarzowej u pacjentów z ciężkim deficytem kostnym — Badanie pilotażowe

1. Dane naukowe

• Tytuł badania: Spersonalizowane podokostnowe implanty tytanowe wytwarzane metodą bezpośredniego spiekania laserowego metalu (DMLS) w chirurgii jamy ustnej i szczękowo-twarzowej u pacjentów z ciężkim deficytem kostnym — Badanie pilotażowe
• Autorzy: Alexandru Nemtoi, Vlad Covrig, Ana Nemtoi, George Stoica, Ruxandra Vatavu, Danisia Haba, Irina Zetu
• Czasopismo naukowe: Diagnostics
• Rok publikacji: 2022
• DOI: 10.3390/diagnostics12102531

2. Tło naukowe

Leczenie pacjentów z ciężką atrofią kostną szczęk pozostaje jednym z głównych wyzwań współczesnej implantologii. Gdy objętość pozostałej tkanki kostnej jest niewystarczająca do umieszczenia konwencjonalnych implantów śródkostnych, można rozważyć procedury rekonstrukcji kości. Interwencje te często jednak zwiększają złożoność terapii, czas leczenia oraz ryzyko powikłań pooperacyjnych.

W tym kontekście implanty podokostnowe ponownie zyskują zainteresowanie dzięki postępowi cyfrowych procesów planowania w chirurgii jamy ustnej. Połączenie obrazowania trójwymiarowego, planowania wspomaganego komputerowo oraz technologii wytwarzania przyrostowego umożliwia obecnie projektowanie spersonalizowanych struktur dostosowanych do anatomii pacjenta.

Ten rozwój technologiczny otwiera nowe perspektywy dla rehabilitacji implantologicznej pacjentów bezzębnych lub z zaawansowaną resorpcją kości, szczególnie wtedy, gdy zastosowanie technik konwencjonalnych jest utrudnione.

3. Cel badania

Głównym celem badania było przedstawienie cyfrowego protokołu projektowania i wytwarzania spersonalizowanych podokostnowych implantów tytanowych produkowanych metodą bezpośredniego spiekania laserowego metalu (DMLS), a także ocena wczesnych i późnych powikłań obserwowanych po ich wszczepieniu u pacjentów z istotną resorpcją kości oraz niekorzystną jakością tkanki kostnej.

4. Metodologia

Badanie miało charakter retrospektywnego badania pilotażowego przeprowadzonego w dwóch prywatnych ośrodkach chirurgii jamy ustnej i szczękowo-twarzowej w Rumunii.

Spośród 19 początkowo zidentyfikowanych pacjentów ostatecznie do badania włączono 16 po wykluczeniu niekompletnych dokumentacji. Badana populacja składała się z 9 mężczyzn i 7 kobiet w wieku od 55 do 69 lat.

Każdy pacjent został poddany badaniu panoramicznemu oraz tomografii CBCT połączonej z cyfrowym planowaniem. Implanty podokostnowe projektowano indywidualnie na podstawie danych trójwymiarowych, a następnie wykonywano je z tytanu przy użyciu technologii DMLS.

Oceniane kryteria obejmowały:

• dopasowanie i stabilność implantów;
• czas trwania zabiegu chirurgicznego;
• przeżywalność implantów;
• wczesne powikłania;
• późne powikłania.

Okres obserwacji klinicznej przedstawiony w badaniu wynosił sześć miesięcy dla oceny późnych powikłań.

5. Główne wyniki

Łącznie wszczepiono 16 spersonalizowanych implantów podokostnowych u pacjentów objętych badaniem. Jedenaście implantów umieszczono w szczęce, a pięć w żuchwie.

Dopasowanie implantów do struktur kostnych uznano ogólnie za zadowalające, przy średniej ocenie 4 na 5 przyznanej przez chirurgów. Dwanaście implantów otrzymało ocenę dobrą lub bardzo dobrą, natomiast tylko jeden implant wykazywał niewystarczające dopasowanie.

Średni czas trwania zabiegów chirurgicznych wynosił 86,18 minuty. Procedury wykonywane w szczęce wymagały więcej czasu niż te przeprowadzane w żuchwie.

W trakcie obserwacji utracono tylko jeden implant. Według autorów niepowodzenie to było związane z niewystarczającym dopasowaniem konstrukcji oraz nawracającymi infekcjami niereagującymi na leczenie.

Jeżeli chodzi o powikłania pooperacyjne, ból, obrzęk i opuchlizna ograniczały się głównie do pierwszych dni po zabiegu. Nie odnotowano poważnych późnych powikłań, takich jak ruchomość implantu, ropienie czy utrzymujący się ból. U sześciu pacjentów zaobserwowano jednak częściową ekspozycję implantu bez zgłaszanego upośledzenia funkcjonalnego. Opisano również złamanie jednej protezy tymczasowej.

6. Analiza kliniczna

Badanie to ilustruje potencjał spersonalizowanych implantów podokostnowych wytwarzanych przy użyciu technologii DMLS w sytuacjach, w których konwencjonalne opcje implantologiczne mogą być ograniczone przez zaawansowaną atrofię kostną.

Główne znaczenie tej metody wynika z wykorzystania w pełni cyfrowego procesu obejmującego obrazowanie CBCT, projektowanie wspomagane komputerowo oraz produkcję przyrostową. Podejście to ma na celu poprawę anatomicznego dopasowania struktur implantarnych, co wydaje się być czynnikiem decydującym o obserwowanych wynikach. Jedyne odnotowane niepowodzenie dotyczyło właśnie implantu o niewystarczającym dopasowaniu.

Z klinicznego punktu widzenia wyniki sugerują, że strategia ta może stanowić alternatywę dla niektórych pacjentów bezzębnych lub z ciężką resorpcją kości, którzy odmawiają rozległych procedur przeszczepów kostnych lub nie kwalifikują się do ich przeprowadzenia. Szybkie uzyskanie stałego podparcia protetycznego stanowi również interesujący aspekt opisanego protokołu.

Niemniej jednak wyniki te należy interpretować ostrożnie. Badana populacja pozostaje niewielka, a okres obserwacji klinicznej jest stosunkowo krótki. Ponadto brak grupy kontrolnej nie pozwala na bezpośrednie porównanie tej metody z innymi rozwiązaniami terapeutycznymi, takimi jak rekonstrukcje kostne czy alternatywne protokoły implantologiczne. W konsekwencji przedstawione dane pozwalają przede wszystkim ocenić wykonalność kliniczną techniki, a nie wykazać jej przewagę terapeutyczną.

7. Zastosowania kliniczne

Wyniki tego badania mogą być szczególnie istotne w następujących sytuacjach klinicznych:

• pacjenci z ciężką atrofią kostną szczęki lub żuchwy;
• całkowite lub rozległe bezzębie przy niewystarczającej objętości kości do zastosowania konwencjonalnych implantów;
• pacjenci odmawiający procedur regeneracji kości lub przeszczepów kostnych;
• złożona rehabilitacja implantologiczna wymagająca zaawansowanego planowania cyfrowego;
• protokoły integrujące technologie CAD/CAM i wytwarzanie przyrostowe w chirurgii jamy ustnej i szczękowo-twarzowej.

Badanie sugeruje, że podejście to może stanowić dodatkową opcję terapeutyczną w wybranych przypadkach, pod warunkiem dostępności odpowiedniego doświadczenia chirurgicznego.

8. Poziom dowodów naukowych, ograniczenia i przejrzystość

Publikacja ta stanowi retrospektywne obserwacyjne badanie pilotażowe przeprowadzone na ograniczonej grupie pacjentów.

Poziom dowodów naukowych należy zatem uznać za umiarkowany do niskiego w porównaniu z badaniami kontrolowanymi lub dużymi badaniami prospektywnymi.

Do głównych możliwych do zidentyfikowania ograniczeń należą:

• niewielka liczebność próby obejmującej 16 pacjentów;
• brak grupy kontrolnej;
• retrospektywny charakter analizy;
• okres obserwacji ograniczony do sześciu miesięcy w ocenie późnych powikłań.

Autorzy deklarują, że nie otrzymali zewnętrznego finansowania na realizację tego badania oraz nie zgłaszają konfliktów interesów.

Elementy te wymagają ostrożnej interpretacji wyników i podkreślają konieczność przeprowadzenia dalszych badań długoterminowych.

9. Kluczowe punkty badania

• Rodzaj badania: Retrospektywne badanie pilotażowe
• Poziom dowodów naukowych: Obserwacyjna seria przypadków
• Analizowana populacja: Pacjenci całkowicie lub częściowo bezzębni z istotną resorpcją kości
• Liczba pacjentów: 16
• Liczba implantów: 16
• Czas obserwacji: 6 miesięcy
• Główny oceniany wynik: Dopasowanie implantu, przeżywalność implantu oraz powikłania
• Najważniejszy wynik: Utrata tylko jednego implantu związana z niewystarczającym dopasowaniem i nawracającymi infekcjami
• Wniosek naukowy: Spersonalizowane tytanowe implanty podokostnowe wytwarzane metodą DMLS wykazały zadowalające wyniki kliniczne w tej ograniczonej kohorcie
• Potencjalne ograniczenia: Mała liczebność próby, brak grupy kontrolnej oraz ograniczony okres obserwacji

10. Znaczenie naukowe

Badanie to przyczynia się do naukowego odrodzenia implantów podokostnowych dzięki wykorzystaniu nowoczesnych technologii cyfrowych. Historycznie rozwiązania te były stopniowo porzucane z powodu trudności produkcyjnych oraz powikłań związanych z wcześniejszymi protokołami.

Przedstawione dane sugerują, że połączenie obrazowania CBCT, projektowania wspomaganego komputerowo oraz bezpośredniego spiekania laserowego metalu może umożliwić ponowne wykorzystanie tej koncepcji przy zastosowaniu bardziej zaawansowanych narzędzi technologicznych. Badanie dostarcza tym samym dodatkowych danych klinicznych dotyczących wykonalności tego podejścia w leczeniu ciężkiej atrofii kostnej.

Chociaż wyniki pozostają wstępne, są zgodne z rosnącym trendem personalizacji leczenia implantologicznego. Publikacja ta przyczynia się również do dokumentowania powikłań obserwowanych w pierwszych miesiącach po wszczepieniu implantów oraz podkreśla znaczenie precyzyjnego dopasowania spersonalizowanych struktur implantarnych.

11. Wniosek redakcyjny

To badanie pilotażowe dostarcza interesujących danych klinicznych dotyczących zastosowania spersonalizowanych tytanowych implantów podokostnowych wytwarzanych przy użyciu technologii DMLS u pacjentów z istotną resorpcją kości. Uzyskane wyniki sugerują dobrą wykonalność kliniczną oraz korzystny krótkoterminowy wskaźnik przeżywalności. Niemniej jednak niewielka liczebność próby oraz ograniczony okres obserwacji wymagają ostrożnej interpretacji. Konieczne będą większe badania prospektywne w celu dokładniejszego określenia roli tego podejścia w rehabilitacji implantologicznej znacznie zanikłych szczęk i żuchw.