Vaste onderkaakprothese op een 3D-geprint subperiostaal implantaat: een casusbeschrijving

Ayşe Rençber Kızılkaya, Aslı Sağsöz, Serkan Dündar, Alihan Bozoğlan, Nurullah Düger, Erhan Cahit Özcan

Full text link: https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/38699946/

Vaste onderkaakprothese op een 3D-geprint subperiostaal implantaat: een casusbeschrijving

1. Wetenschappelijke referentie

• Titel van de studie: Mandibular Fixed Prosthesis With a 3D-Printed Subperiosteal Implant: A Case Report
• Auteurs: Ayşe Rençber Kızılkaya, Aslı Sağsöz, Serkan Dündar, Alihan Bozoğlan, Nurullah Düger, Erhan Cahit Özcan
• Wetenschappelijk tijdschrift: Journal of Oral Implantology (niet expliciet vermeld in de verstrekte gegevens, maar identificeerbaar via de DOI)
• Publicatiejaar: 2024
• DOI:1563/aaid-joi-D-24-00045

2. Wetenschappelijke achtergrond

De implantologische rehabilitatie van een ernstig geatrofieerde posterieure onderkaak blijft een belangrijke uitdaging binnen de orale implantologie en de kaakchirurgie. Een beperkte bothoeveelheid maakt de plaatsing van conventionele endossale implantaten vaak moeilijk of onmogelijk, waardoor botaugmentatie doorgaans noodzakelijk wordt. Dergelijke reconstructieve ingrepen worden echter niet door iedere patiënt geaccepteerd en kunnen het behandeltraject aanzienlijk verlengen.

Dankzij de vooruitgang in digitale tandheelkunde is de belangstelling voor patiëntspecifieke subperiostale implantaten opnieuw toegenomen. Moderne CAD/CAM-technologieën in combinatie met 3D-metaalprinten maken het mogelijk implantaten te vervaardigen die nauw aansluiten bij de individuele anatomie van de patiënt. Deze casusbeschrijving illustreert de toepassing van deze digitale benadering voor een vaste prothetische rehabilitatie van een gedeeltelijk tandeloze, ernstig geatrofieerde onderkaak.

3. Doel van de studie

Het doel van deze studie was het beschrijven van de rehabilitatie van een gedeeltelijk tandeloze, geatrofieerde posterieure onderkaak met behulp van patiëntspecifieke subperiostale implantaten. De auteurs wilden aantonen dat een vaste implantaatgedragen restauratie technisch uitvoerbaar kan zijn met een volledig digitale CAD/CAM-werkstroom en 3D-metaalprinttechnologie bij een patiënt die geen botaugmentatie wenste te ondergaan.

4. Methodologie

Dit betreft een casusbeschrijving.

De behandeling werd uitgevoerd bij een 58-jarige patiënt met behouden fronttanden in de onderkaak en een gedeeltelijke tandeloosheid in de posterieure regio. Er werden twee op maat gemaakte subperiostale implantaten geplaatst. Deze implantaten werden digitaal ontworpen met behulp van CAD/CAM-technologie en vervaardigd uit gesinterd titanium via 3D-metaalprinten. De implantaten waren voorzien van een universele externe implantaatverbinding.

De definitieve restauratie bestond uit een vaste implantaatgedragen prothese.

Het beschikbare abstract vermeldt geen gegevens over de duur van de follow-up, de gebruikte evaluatiecriteria of verdere details van het chirurgische en prothetische behandelprotocol.

5. Belangrijkste resultaten

Volgens de auteurs werd de vaste prothetische rehabilitatie met succes voltooid.

De beschreven casus laat zien dat een patiëntspecifiek subperiostaal implantaat een vaste restauratie mogelijk kan maken zonder voorafgaande botaugmentatie bij een patiënt die een dergelijke ingreep afwees. Daarnaast wijzen de auteurs erop dat deze behandelingsstrategie het traject kan vereenvoudigen doordat slechts één chirurgische procedure nodig is, waardoor de totale behandeltijd mogelijk korter wordt dan bij een conventioneel protocol met botopbouw gevolgd door plaatsing van endossale implantaten.

Het abstract bevat echter geen kwantitatieve gegevens over implantaatoverleving, biologische of mechanische complicaties, prothetische prestaties of langetermijnresultaten. De auteurs benadrukken dat grotere studies met een langere follow-up noodzakelijk zijn om deze bevindingen te bevestigen.

6. Klinische analyse

Deze casusbeschrijving toont vooral de technische haalbaarheid van patiëntspecifieke subperiostale implantaten die worden vervaardigd met een volledig digitale workflow. De combinatie van CAD/CAM-planning en 3D-metaalprinten maakt het mogelijk implantaten te ontwikkelen die nauw aansluiten op de resterende kaakanatomie, waardoor een gepersonaliseerde behandeling kan worden aangeboden bij complexe anatomische situaties.

Vanuit klinisch perspectief levert deze studie voornamelijk bewijs voor de uitvoerbaarheid van de techniek en niet voor de langetermijneffectiviteit ervan. De beschreven aanpak kan een alternatieve behandelmogelijkheid bieden voor patiënten die geen botaugmentatie wensen, maar de studie levert geen gegevens waarmee de resultaten kunnen worden vergeleken met conventionele implantologische behandelmethoden.

Aangezien slechts één patiënt wordt beschreven en een controlegroep evenals langetermijngegevens ontbreken, moeten de resultaten voorzichtig worden geïnterpreteerd. De auteurs erkennen zelf dat aanvullend onderzoek met grotere patiëntengroepen en langere observatieperioden noodzakelijk is om de veiligheid, voorspelbaarheid en duurzaamheid van deze behandelingsmethode vast te stellen.

7. Klinische toepassingen

Op basis van de beschikbare informatie kan deze techniek relevant zijn voor:

• Implantologische rehabilitatie van een ernstig geatrofieerde posterieure onderkaak.
• Gedeeltelijk tandeloze patiënten die botaugmentatie afwijzen.
• Digitale behandelplanning met CAD/CAM-technologie.
• Vervaardiging van patiëntspecifieke subperiostale implantaten met 3D-metaalprinten.
• Vaste implantaatgedragen prothetische restauraties.

De beschikbare gegevens maken het echter niet mogelijk om duidelijke indicaties, contra-indicaties of langetermijnprestaties van deze techniek vast te stellen.

8. Bewijskracht, beperkingen en transparantie

Deze publicatie betreft een casusbeschrijving, wat overeenkomt met een laag niveau van wetenschappelijk bewijs.

De belangrijkste methodologische beperking is dat slechts één patiënt wordt beschreven, zonder controlegroep of vergelijkende analyse. Daarnaast bevat het abstract geen informatie over de follow-upduur, objectieve klinische uitkomstmaten of kwantitatieve gegevens over implantaatprestaties.

De auteurs geven expliciet aan dat studies met grotere patiëntenaantallen en een langere follow-up noodzakelijk zijn om hun bevindingen te bevestigen.

In de verstrekte informatie worden geen belangenconflicten of relaties met implantaatfabrikanten vermeld.

9. Belangrijkste punten van de studie

• Studietype:
• Bewijsniveau:
• Populatie: Eén patiënt.
• Aantal implantaten: Twee patiëntspecifieke subperiostale implantaten.
• Leeftijd van de patiënt: 58 jaar.
• Follow-upduur: Niet vermeld in de beschikbare informatie.
• Primaire uitkomstmaat: Vaste onderkaakrevalidatie met 3D-geprinte subperiostale implantaten.
• Belangrijkste resultaat: Succesvolle voltooiing van de vaste prothetische rehabilitatie.
• Wetenschappelijke conclusie: Patiëntspecifieke subperiostale implantaten kunnen een alternatieve behandelingsoptie vormen voor geselecteerde patiënten met ernstige kaakatrofie, maar aanvullend klinisch onderzoek is noodzakelijk.
• Beperkingen: Eén enkele casus, geen kwantitatieve uitkomstgegevens en geen langetermijnfollow-up.

10. Wetenschappelijke impact

Deze studie levert een bijdrage aan de groeiende wetenschappelijke literatuur over patiëntspecifieke subperiostale implantaten die met behulp van digitale productietechnieken worden vervaardigd. De belangrijkste meerwaarde ligt in de beschrijving van een klinische toepassing waarbij CAD/CAM-technologie en 3D-metaalprinten worden gecombineerd voor de behandeling van een complexe implantologische situatie.

Hoewel de bewijskracht beperkt is, ondersteunt deze publicatie de verdere ontwikkeling van gepersonaliseerde implantologische oplossingen voor patiënten met ernstige mandibulaire atrofie. De auteurs trekken geen verstrekkende conclusies en benadrukken terecht dat prospectieve onderzoeken met grotere patiëntengroepen en langere follow-up noodzakelijk zijn om de klinische veiligheid, effectiviteit en reproduceerbaarheid van deze techniek te beoordelen.

11. Redactionele conclusie

Deze casusbeschrijving laat het potentieel zien van patiëntspecifieke, 3D-geprinte subperiostale implantaten voor de rehabilitatie van geselecteerde patiënten met ernstige mandibulaire atrofie die geen botaugmentatie wensen te ondergaan. De combinatie van digitale behandelplanning en CAD/CAM-technologie toont de technische haalbaarheid van deze benadering aan. Vanwege het lage bewijsniveau en het ontbreken van langetermijngegevens moeten de resultaten echter met de nodige voorzichtigheid worden geïnterpreteerd. Verdere klinische studies zijn noodzakelijk om de veiligheid en voorspelbaarheid van deze behandelmethode te bevestigen.